Lokadagurinn

A bagt med ad tru a tvi og finnst tad frekar oraunverulegt en tad er satt: Eg er ad fara til Taelands a morgun. Er ekki alveg ad skilja tad. Kannski ut af tvi ad eg er buin ad eyda sidustu dogunum i herberginu minu ad skrifa ritgerd daudans eda kannski ad eg sit enn i herberginu minu ad reyna ad skrifa haskolaritgerdir og fylla ut umsoknir. Uff. Hrikalega hlakka eg mikdi til ad komast i fri. For a bokasafnid og tok ut heilan stafla af bokum sem eg AETLA ad lesa i friinu, get ekki bedid. Bara ad vera. En tangad til er 24 klukkutima torn ad fylla ut umsoknir og svona inn a milli, til ad taka mer sma pasu, fer i vidtalid hja Oxford i kvold. Er tetta heilbrigt? I think not. Allir ad senda mer hugskeyti klukkan 13:30 ad ykkar tima! Eg tarf a tvi ad halda, svo mikid er alveg vist. Tarf ad takast a vid 3 konur sem eru allar kennarar i Oxford. Vonandi verda taer adeins skemmtilegri heldur en hin, virdast vera tad midad vid tad sem eg hef lesid. Eru allaveganna ekki med gradu i geomorphology eda einhverjum fjanda. Fannst tad alveg storkostlega fyndid ad konan sem tok vidtalid vid mig sidast var serfraedingur i arfarvegum og grjoti. Otrulegt hvad sumir gera ser til dundus.

Allaveganna, eg er farin i sma pasu med Nils nidur i verslunarmidstod ad fa mer ad borda og redda mer gjaldeyrir. Gott breik fyrir gedheilsuna, sem er ekki upp a sitt besta. Of margir hafa sagt vid mig upp a sidkastid hluti eins og "Ertu veik Sigga?" og "Tu virdist ekki vera i herberginu." En hafidi ekki ahyggjur gedheilbrigdi er a naesta leiti, bara 24 klukkutimar til stefnu. Oh the endless bliss.