Flundur
Góðan daginn allir saman. Þetta virðist vera komið í sama rassfarið hjá mér: Skrifa langa færslu og láta síðan ekkert frá mér heyra í langan langan langan (you get the point) tíma. En margt hefur gerst á síðustu dögum. Sumt gott annað ekki svo frábært.
Til að byrja með eyddi ég laugardeginum í sölumennsku. Einu sinni á ári í Hong Kong er haldið RISAstórt rúgbýmót hér í bæ. Hingað koma öll bestu landsliðin í heiminum og keppa í þessari stórhættulegu íþrótt sem byggist á því að RISAstórir menn hlaupa á hvern annan. Svona eins og amerískur fótbolti nema bara án púðanna utan um líkaman og er miklu ofbeldisfyllra. Anyway, ég skráði mig í að selja bökur og hélt í fúlustu alvöru að ég gæti fengið einhvern pening út úr þessu. I was wrong. Fyrir um 12 tíma vinnu fékk ég um 2500 krónur í comission. Needless to say þá hreinlega mætti ég ekki til vinnu á sunnudaginn. Það var svo sem í góðu lagi þar sem okkur var sagt að það væri okkar val. Í staðinn svaf Sigríður Jónsdóttir í 13 yndislega tíma. Hef ekki sofið út í MARGA mánuði, eða síðan á jólum. Það var kominn tími til. En það var samt mjög gaman á laugardaginn. Virkilega gaman að sjá og upplifa þetta allt saman en hefði verið miklu skemmtilegra ef að ég hefði verið meðal áhorfanda.
Mér var reyndar skemmt að sjá að áhorfendur voru að mestu útlendingar, nánar til tekið fólk frá Stóra Bretlandi sem sagt Englandi og Skotlandi. Hinn helmingurinn voru Ástralar. Mikil karnivalstemmig var í fólki og ófáir mættu í grímubúningum s.s. í bolum með gerfibrjóstum, fólk klætt eins og flassarar eða annað álíka smekklegt. Og þvílík drykkja var á fólki, þetta var eins og á þjóðhátið. Bjórinn hreinlega flæddi um gangana, bókstaflega. Þegar dagurinn var búin var hægt að skauta á göngunum vegna bjórs sem hafði skvetts út um all. Því miður var okkur ekki leyft að teiga af þessum guðaveigum þannig að við vorum bláedrú og blönk eftir daginn.
Sunnudaginum var síðan eytt í svefn, lærdóm og leti sem var alveg yndislegt. Mjög svipað hafði gerst í vikunni sem leið. Skrapp í bíó, fór út að borða í hádegismat með Nils, út að borða með umsjónahópnum mínum. Sama verður upp á teningnum þessa vikuna þar sem ég er að fara út með Caitlin frá Írlandi á morgun svona til að spjalla um Oxford, við komust báðar inn. Fer síðan á fimmtudeginum með Héctor frá Spáni á The Passion of the Christ sem verður örugglega stórkostlega gaman.
Talandi um að komast inn í skóla. Nemendurnir í skólanum eru byrjaðir að fá svör frá USA í sambandi við háskóla og allt er að fara á annan endan. Héctor komst inn á fullum styrk til Skidmore sem er í New York fylki þannig að hann endar örugglega með því að fara þangað. Ég er more or less búin að ákveða að halda á Englandsslóðir næsta haust þannig að ég er bara nokkuð róleg yfir þessu öllu saman. Er reyndar búin að komast inn í Richmond með 10000 dollara í styrk þrátt fyrri að ég kláraði ekki umsóknina mína þangað sem ég tel vera nokkuð fyndið. Fékk síðan bréf frá Colby í dag þar sem þau buðu mér pláss en er ekki búin að heyra frá þeim í sambandi við peninga, vonandi geri ég það síðar. Er samt gaman að komast inn í svona dæmi. Var ein af minna en 300 sem komst inn af um 4000 nemendum. Smá stollt. En eins og ég segji það er nokkuð víst að ég taki áhættuna með Oxford og sé til hvort að ég komist alveg. Það fæ ég ekki að vita fyrr en í júni, vesen er á allri þessari við. Alltaf að bíða....
Góðan daginn allir saman. Þetta virðist vera komið í sama rassfarið hjá mér: Skrifa langa færslu og láta síðan ekkert frá mér heyra í langan langan langan (you get the point) tíma. En margt hefur gerst á síðustu dögum. Sumt gott annað ekki svo frábært.
Til að byrja með eyddi ég laugardeginum í sölumennsku. Einu sinni á ári í Hong Kong er haldið RISAstórt rúgbýmót hér í bæ. Hingað koma öll bestu landsliðin í heiminum og keppa í þessari stórhættulegu íþrótt sem byggist á því að RISAstórir menn hlaupa á hvern annan. Svona eins og amerískur fótbolti nema bara án púðanna utan um líkaman og er miklu ofbeldisfyllra. Anyway, ég skráði mig í að selja bökur og hélt í fúlustu alvöru að ég gæti fengið einhvern pening út úr þessu. I was wrong. Fyrir um 12 tíma vinnu fékk ég um 2500 krónur í comission. Needless to say þá hreinlega mætti ég ekki til vinnu á sunnudaginn. Það var svo sem í góðu lagi þar sem okkur var sagt að það væri okkar val. Í staðinn svaf Sigríður Jónsdóttir í 13 yndislega tíma. Hef ekki sofið út í MARGA mánuði, eða síðan á jólum. Það var kominn tími til. En það var samt mjög gaman á laugardaginn. Virkilega gaman að sjá og upplifa þetta allt saman en hefði verið miklu skemmtilegra ef að ég hefði verið meðal áhorfanda.
Mér var reyndar skemmt að sjá að áhorfendur voru að mestu útlendingar, nánar til tekið fólk frá Stóra Bretlandi sem sagt Englandi og Skotlandi. Hinn helmingurinn voru Ástralar. Mikil karnivalstemmig var í fólki og ófáir mættu í grímubúningum s.s. í bolum með gerfibrjóstum, fólk klætt eins og flassarar eða annað álíka smekklegt. Og þvílík drykkja var á fólki, þetta var eins og á þjóðhátið. Bjórinn hreinlega flæddi um gangana, bókstaflega. Þegar dagurinn var búin var hægt að skauta á göngunum vegna bjórs sem hafði skvetts út um all. Því miður var okkur ekki leyft að teiga af þessum guðaveigum þannig að við vorum bláedrú og blönk eftir daginn.
Sunnudaginum var síðan eytt í svefn, lærdóm og leti sem var alveg yndislegt. Mjög svipað hafði gerst í vikunni sem leið. Skrapp í bíó, fór út að borða í hádegismat með Nils, út að borða með umsjónahópnum mínum. Sama verður upp á teningnum þessa vikuna þar sem ég er að fara út með Caitlin frá Írlandi á morgun svona til að spjalla um Oxford, við komust báðar inn. Fer síðan á fimmtudeginum með Héctor frá Spáni á The Passion of the Christ sem verður örugglega stórkostlega gaman.
Talandi um að komast inn í skóla. Nemendurnir í skólanum eru byrjaðir að fá svör frá USA í sambandi við háskóla og allt er að fara á annan endan. Héctor komst inn á fullum styrk til Skidmore sem er í New York fylki þannig að hann endar örugglega með því að fara þangað. Ég er more or less búin að ákveða að halda á Englandsslóðir næsta haust þannig að ég er bara nokkuð róleg yfir þessu öllu saman. Er reyndar búin að komast inn í Richmond með 10000 dollara í styrk þrátt fyrri að ég kláraði ekki umsóknina mína þangað sem ég tel vera nokkuð fyndið. Fékk síðan bréf frá Colby í dag þar sem þau buðu mér pláss en er ekki búin að heyra frá þeim í sambandi við peninga, vonandi geri ég það síðar. Er samt gaman að komast inn í svona dæmi. Var ein af minna en 300 sem komst inn af um 4000 nemendum. Smá stollt. En eins og ég segji það er nokkuð víst að ég taki áhættuna með Oxford og sé til hvort að ég komist alveg. Það fæ ég ekki að vita fyrr en í júni, vesen er á allri þessari við. Alltaf að bíða....
0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home