Samræmd stúdentspróf.

Jæja, það tók ekki lengri tíma heldur en þetta fyrir mig til þess að hafa eitthvað á hornum mér, og þvílíkur hnullungur sem þar er: Samræmd stúdentspróf. Gerði þau mistök að kíka inn á Heimasíðu Námsmatsstofnun og leit þar inn á sýnisprófin fyrir þessi árlegu próf. Þvílík og önnur eins vonbrigði, held að það séu bara ekki til nein orð til að lýsa því nema eitt: KROSSAPRÓF! Hvað er málið? Er ekki allt í lagi með þetta fólk, hvernig dirfist það að enda áralanga námsgöngu með krossaprófum? Sérstaklega fyrir ensku?! Eina sem fyrirfinnst er lesskiliningur, hlustun og málfræði. Ekki sé ég vott af frjálsri ritun neinstaðar. Smá tilkynning: Ég hefði aldrei getað höndlað námið mitt ef að ég hefði ekki verið þjálfuð í að skrifa á ensku, hefði meira að segja mátt vera miklu meira. Tölum núna aðeins um krossapróf: Ég hata krossapróf. Mér finnst þau vera hallærisleg, vera full af allskonar vandamálum og það er staðreynd að sumir eru betri heldur en aðrir í að taka þau. Er ekki markmiðið með menntun að allir hafi jafnrétti? Það hélt ég. Hafa þetta allaveganna 50/50.

Ekki var íslenskuprófið betra. Fullt af krossaspurningum og lesskilningi. Smá ábending: það er hægt að lesa bókmenntir á margan hátt. Og vitiði hvað: Ekki var ritunin þar til að láta mér líða betur. Efnið sem átti að skrifa um voru GSM SÍMAR!? Hvað kom fyrir þá hefð að skrifa um ljóð og bókmenntir? Ég er ekki sátt.

Ef að stjórnmálamennirnir halda að þetta jafni bilið á milli framhaldsskóla þá skjátlast þeim algjörlega. Það skiptir engu máli: MR, MH og Versló verða enn bestu skólarnir á Íslandi, þeir undirbúa bara nemendurna sína sérstaklega fyrir samræmduprófin. Mun örugglega bara stækka bilið. Er ekki betra að hver og einn skóli skrifi sín eigin próf? Nú er alveg komið nóg, hvað kom fyrir íslenska menntakerfið?

Tónlistin: OK Computer - Radiohead
Bókin: Veiled Sentiments: Honor and Poetry in a Bedouin Society
Bíómyndin: The Constant Gardener
Þátturinn: Star Trek Voyager (Q be mine)