Jafnrétti á Íslandi (í tilefni International Women's Day)
Til hamingju með daginn allir saman, bæði konur og karlar. Til að byrja með vil ég benda á þessa tengla, allir eru virkilega áhugaverðir og er frumvarpið algjör skildulesning. Fannst mér þó greinin í The Guardian eftir Zoe Williams langskemmtilegust. Þar hittir hún naglan á höfuðið. Passa verður að gleyma ekki aðaltilgangi kvennadagsins í of miklu prjáli og dansgleði. Almennt jafnrétti (bæði fyrir konur og karla) er grunvöllur allra mannréttinda og er mikilvægt að umræðan sé málefnaleg ekki ofskreytt í hátíðarhöldum. Bendi ég á tilvitnunina frá Zoe Williams hér að neðan:
"What is not relevant is fun-packed dancing from around the world, spice workshops and fashion shows. Fashion is to international women's rights as Agassi kitchen utensils are to gay rights. Yes, some women are interested in fashion; some gay men own more than one brightly coloured fish slice. But it is an outrage against people who take liberties seriously - who embody the core of feminism by interpreting it as a war that hasn't been won until it's been won for all women - to trivialise these matters."
Allaveganna, þá er þessi vika búin að vera stórkostlega brjáluð, meira heldur en vanalega og þá er nú mikið sagt. Til að byrja með fékk ég tillöguna mína fyrir lokaritgerðina samþykkta! Tókst meira að segja að fá B fyrir hana sem ég er nokkuð ánægð með. Theatre for Development in Cambodia. Já, þetta er víst það sem ég mun eyða tímanum mínum í héðan í frá. Er alveg svakalega spennt og er þetta alveg virkilega spennandi. Er líka búin að fá umsjónamann fyrir verkefninu og er ég að fara hitta hann á morgun. Hann heitir Neil Thin, eða Mr. Tree eins og Hörpu tókst að kalla hann, og er sérfræðingur í þróunarmálum. Er að fara hitta hann á morgun í smá spjall. Á mánudaginn fékk ég síðan óvæntan glaðning. Kom í ljós að samtökin sem ég hef verið í sambandi við Amrita Performing Arts er með sýningu í Barbican í London í lok þessa mánaðar, ég þangað! Á reyndar eftir að vinna úr smáatriðum s.s. að panta miða og ferðina, en því verður kippt í liðinn um helgina.
Tókst síðan loksins að koma mér á pöbbann, og ekki bara það. Horfði á Arsenal tapa fyrir PSV á stóru tjaldi með góðvini mínum Tom, fyrirgefðu Harpa en mér var hugsað til þín. Örlítið þunn í dag, en ég er ung og hress, ætti að lifa það af. Er vonandi síðan að fara á klassíska tónleika á morgun þar sem vinkona mín er að fara spila á selló (hehe, selló er snilldar hljóðfæri, algjörlega). Um helgina er ég vonandi að fara í mat, í næstu viku er fundur hjá Skandinavíufélaginu og er líka að fara á leikrit. Inn á milli er ég að rembast eins og rjúpan með hægðarteppu að skrifa eitt stykki ritgerð fyrir þriðjudaginn um "ritualization". Veit allaveganna núna hvað það þýðir, sem er mjög góð byrjun. Úff, er uppgefin bara að skrifa þetta.
Vil ég enda þetta blogg á tilvitnun frá góðvini mínum og meistara Woody Allen:
"His only regret in life is that he is not someone else." (Snilld í poka).
Tónlistin: Sinnerman - Nina Simone (það gerist ekki betri tónlist heldur en þetta lag)
Hljóðfærið: Selló
Bókin: Ritual Theory, Ritual Practice - Catherine Bell
Bíómyndin: 300 (hreinlega get ekki beðið! nokkrar vikur í frumsýningu)
0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home