Misheppnaða Sigríður.
OOOOooohhhhh, ég gerði mig að veraldarfífli á mánudaginn og er enn að þjást vegna þess. Var að fara í mannfræðiprófið eftir hádegi. Kom svolítið snemma bara svona til að draga andann þangað til ég færi enn en ákvað samt að kíkja eftir fólki, sá ekki neinn. Lýsing á prófstaðnum er nú nauðsynleg: Þetta var í Old College sem er risastór samkomustaður sem inniheldur skrifstofur, bókasafn og fyrirlestrasali. Labbað er í gegnum hlið þar sem komið er inn í mini-hallargarð sem er rammaður inn af litlum vegg, sem er um hálfur meter á hæð. Jæja, inn fór ég og var að leita að fólki. Heyrði alltí einu öskrað mjög hátt: SIGGA!!! Allir tóku eftir því, sem var ekkert sérstaklega merkilegt á þeim tímapúnkti. Þarna sátu stelpurnar sem ég hafði unnið mannfræðiverkefni með og þekki nokkuð vel. Ég ákveð, í minni snilli, að stytta mér leið til þeirra með því að hoppa yfir vegginn....vel gert Sigríður. Akkúrat á þeirri sekúndu þar sem ég er að snúa mér og hoppa í leiðinni keyrir sendiferðabíll framhjá mér, ég held náttúrulega að það sé verið að fara keyra yfir mig þannig að ég missi algjörlega jafnvægið. Í miðju stökki rek ég vinstri fótinn í veginn og flýg í gegnum loftið í láréttri stellingu. Auðvitað endar það með því að ég ligg killiflöt á mölinni fyrir framan helmingin af mannfræðinemunum, og örugglega fleira fólki. Ég endur tek: Vel gert Sigríður.
Leið svo sem vel eftir þetta, stolltið bara svolítið sært...sérstaklega eftir því að fólkið sem ég stökk að hitta lá í algjörum krampa næstu tíu mínúturnar. Hélt að þetta tilheyrði sögunni til...þangað til ég vaknaði á þriðjudagsmorguninn: Ég var svo sár í ölllum líkamanum, alveg upp í háls... þessari misheppnun ætlar ekki að enda. Er enn hálf aum...eins og ég hafi verið að landa stanslaust í 12 tíma. Úff...svo virðist þó að maður flytji úr landi þá er ekki hægt að skilja misheppnina eftir, hún eltir mann eins og rándýr....gleði gleði...
Lagið: Blondie - Maria
Myndin: Kingdom of Heaven (þetta er tæknilega lærdómur)
Bókin: Tales of Mystery and Imagination - Edgar Allan Poe
Hluturinn: Helvítis veggurinn, ætla að fara með hamar og berja hann niður. Allt honum að kenna.
OOOOooohhhhh, ég gerði mig að veraldarfífli á mánudaginn og er enn að þjást vegna þess. Var að fara í mannfræðiprófið eftir hádegi. Kom svolítið snemma bara svona til að draga andann þangað til ég færi enn en ákvað samt að kíkja eftir fólki, sá ekki neinn. Lýsing á prófstaðnum er nú nauðsynleg: Þetta var í Old College sem er risastór samkomustaður sem inniheldur skrifstofur, bókasafn og fyrirlestrasali. Labbað er í gegnum hlið þar sem komið er inn í mini-hallargarð sem er rammaður inn af litlum vegg, sem er um hálfur meter á hæð. Jæja, inn fór ég og var að leita að fólki. Heyrði alltí einu öskrað mjög hátt: SIGGA!!! Allir tóku eftir því, sem var ekkert sérstaklega merkilegt á þeim tímapúnkti. Þarna sátu stelpurnar sem ég hafði unnið mannfræðiverkefni með og þekki nokkuð vel. Ég ákveð, í minni snilli, að stytta mér leið til þeirra með því að hoppa yfir vegginn....vel gert Sigríður. Akkúrat á þeirri sekúndu þar sem ég er að snúa mér og hoppa í leiðinni keyrir sendiferðabíll framhjá mér, ég held náttúrulega að það sé verið að fara keyra yfir mig þannig að ég missi algjörlega jafnvægið. Í miðju stökki rek ég vinstri fótinn í veginn og flýg í gegnum loftið í láréttri stellingu. Auðvitað endar það með því að ég ligg killiflöt á mölinni fyrir framan helmingin af mannfræðinemunum, og örugglega fleira fólki. Ég endur tek: Vel gert Sigríður.
Leið svo sem vel eftir þetta, stolltið bara svolítið sært...sérstaklega eftir því að fólkið sem ég stökk að hitta lá í algjörum krampa næstu tíu mínúturnar. Hélt að þetta tilheyrði sögunni til...þangað til ég vaknaði á þriðjudagsmorguninn: Ég var svo sár í ölllum líkamanum, alveg upp í háls... þessari misheppnun ætlar ekki að enda. Er enn hálf aum...eins og ég hafi verið að landa stanslaust í 12 tíma. Úff...svo virðist þó að maður flytji úr landi þá er ekki hægt að skilja misheppnina eftir, hún eltir mann eins og rándýr....gleði gleði...
Lagið: Blondie - Maria
Myndin: Kingdom of Heaven (þetta er tæknilega lærdómur)
Bókin: Tales of Mystery and Imagination - Edgar Allan Poe
Hluturinn: Helvítis veggurinn, ætla að fara með hamar og berja hann niður. Allt honum að kenna.
0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home