Risin upp!

Nei nei, er ekki að tala um páskana, jah allaveganna í ekki í þessu samhengi. Jæja, þá er ég búin að líkja mér við Krist...byrjar vel. Bara smá páskadjók til að byrja með. Er búin að eyða síðasta klukkutímanum í að klára að plana páskafríið. Vil ekkert vera sérstaklega að monta mig, nei vitið þið ég vil monta mig! Fer frá Glasgow til London 25 mars þar sem fríð mun byrja á stórkostlegum nótum: Kevin Spacey á sviði takk fyrir punktu og búið. Hét því þegar ég byrjaði í skóla í Edinborg að nýta hvert einasta tækifæri sem gæfist til að fara í leikhús í London og held að þetta passi vel þar inn í. Leikritið heitir National Anthems og verður sýnt í Old Vic (http://www.oldvictheatre.com). Búin að panta miða og allt saman! Verð bara að vona að ég fái sömu óvæntu gjöf og Harpa þegar hún sá Kenneth Branagh um árið (er ekki enn búin að fyrirgefa þér það).

Dagur tvö: Flýg til Haugasunds! Jamm, búin að panta ferð til Noregs þar sem ég mun eyða um 10 dögum í norskum vellystingum með Nils og fjölskyldunni hans í Sand. Hlakka alveg einstaklega mikið til svona fyrir utan þau smáatriði að það er búið að skrá mig til að taka þátt í GÖNGUSKÍÐAVESENI! Úff, hef tvisvar farið á gönguskíði og ég er alveg viss um það að Johnsonfjölskyldan er enn að hlægja. Algjör mistök. Núna hef ég tækifæri til þess að gera mig að fífli fyrir framan fjölskyldu númer tvö í öðrum heimshluta. Ó hvað ég hlakka til. Nei svona í fúlustu alvöru þá verður þetta mjög low key ferð. Lítið planað nema eyða sem mestum tíma í að tala um ekki neitt við Nils, borða grillmat og ferðast um nágrenni Sand. Ég heimta allaveganna 15 stiga hita og sól takk!

Talandi um ferðalög. Þá er ástæða fyrir því að síðustu tvær vikur hef ég gjörsamlega dottið út af kortinu. Fékk tvær heimsóknir á síðustu vikum og inn á milli var algjör góssentíð (ef svo skildi kalla) í ritgerðavinnu. Algjört brjálæði, en djöfull var það gaman. Til að byrja með kom Harpa. Það eru enginn orð yfir því hversu alltof skemmtileg og alltof stutt þessi ferð var. Trúi því varla enn að hún hafi komið hvað þá því sem við gerðum: RIVERDANCE. Sat stjörf í tvö tíma og verð að viðurkenna að ég hef aldrei á minni æfi grátið eins mikið yfir neinu sem ég hef séð á sviði eða í bíó. Satt er að Riverdance er ekki þekkt fyrir að vera mikil tragedía en hjálp ég bara réð ekki við mig. Í hvert einasta skipti sem flautan eða fiðlan hljómaði þá var mér allri lokið, hvað þá þegar þetta sturlaða fólk byrjaði að dansa. Þá er kominn tími til að lýsa flamengódansinum, ef að það er hægt því að ég fæ enn gæsahúð við að hugsa um það.

Ýmindið ykkur: 500 (örugglega fleiri) áhorfendur í losti vegna eins flamengódansara. Það var ekki einu auga blikkað meðan hún var á sviði. Þvílíkur kraftur. Þvílík mýkt. Algjörlega einstakt.

En eins og með bestu vini þá var lítið gert fyrir utan það að tala, borða góðan mat og drekka enn betri bjór. Ekkert er betra. Jah, fyrir utan að við erum búnar að finna hið sanna heimili Hörpu: Edinborgarkastala. Er alveg viss um að hún hafi einhvertímann búið þarna, miðað við viðbrögðin. Hvað get ég sagt: Ég var Íri og hún var drottning Englands, hljómar nokkurn veginn rétt. Allaveganna, ég bara get ekki skrifað meira um þessa ferð, það var hreinlega of gaman. Djöfullinn hvað ég vildi að þú værir hérna að læra Harpa, vesen er þetta með okkur að vera alltaf á sitt hvoru heimshvelinu (ég tek mestu sökina að mér).

Síðan kom vinna sem ég vil helst ekki upplifa aftur þannig að ég held að það sé best barasta að sleppa því að skrifa um hana. Svona fyrir utan það að félagsfræðiritgerðin mín var um sértrúasöfnuði sem var einstaklega skemmtilegt umræðuefni. Er að lesa bók um Japanska söfnuðinn sem réðst á neðanjarðarkerfið í Tokyo fyrir um áratug, mjög áhugavert.

Helgina þar á eftir kom Tessa vinkona mín frá Sheffield sem var með mér í LPC. Sama var upp á teningnum þá helgina. Endalaust spjall, mikið labb og upprifjun frá LPC. Inn á milli var borðað og farið í bíó þar sem ég dró hana á Vanity Fair (var að sjá hana í þriðja skiptið) og fórum á Shakespeare mynd líka. Ekki hvaða vinir sem er sem geta farið að sjá svoleiðis. Hún fór heim fyrir um viku. Þá tók við að vinna upp tapaðan tíma í skólanum sem gekk bara fínt.

Fór á Píkusögur á fimmtudaginn, passar að Eve Ensler er að koma til Íslands þegar ég er í burtu (gott) og Sweet Charity á laugardaginn, föstudagskvöldið fór síðan í fjáröflunarkvöld fyrir Bedlamleikhúsið. Meiri lærdómur og SLÖKUN!

Jæja, verð að fara hætta þessu svo að lesendur hreinlega nenni að klára þetta blogg. Reyni að bæta inn hlutum seinna sem ég hef gleymt. Vonandi hafa það allir gott heima. Takk Fanney fyrir ljóðið. Var alveg ótrúlega fallegt. Prentaði það út og hengdi á vegginn við hliðina á John Lennon plagatinu mínu með textanum frá Imagine. Látið ykkur líða vel.

Tónninn: The Killers - All These Things That I've Done

Setningin:

[Bill Clinton is playing the saxophone in a marching parade]
Moe: Hey Clinton, get back to work.
Bill Clinton: Make me.

- The Simpsons