Skamm Sigríður, skamm (ljósritunarvélar eru tól djöfulsins)
Held að það sé kominn tími til að ég vakni upp frá þögninni og fari að pikka eitthvað inn á þessa síðu (ps. svo að ég viti nú að einhver lesi þetta endilega skrifið komment). Áður en ég gleymi þá sat ég á bar í gær að bíða eftir að fundurinn hjá kvikmyndafélaginu byrjaði. Eftir nokkrar mínútur koma tveir menn askvaðandi til mín augljóslega til að selja mér eitthvað. Þeir bjóða mér góða kvöldið, mjög vinsamlega, og ég geri það sömuleiðis. Eftir um tvær sekúndur af smátali (small talk) kemur punkturinn: Hefur þú hugsað þér að skrá þig í herinn? Það sem ég átti bágt með að hlægja ekki. En þar sem ég er vel upp alin ung manneskja benti ég þeim pent á að ég ætti erfitt með það að skrá mig í breska herinn þar sem ég væri íslenskur ríkisborgari. Þeir þökkuðu pent fyrir sig á móti og héldu sína leið. Mamma, hvað segjir þú um það? Heldur þú að ég ætti ekki bara að skrá mig í breska herinn? Ég meina víst að við erum á lista staðfastra og viljugra þjóða samkvæmt Davíð og co er þetta ekki bara næsta skref?
But I digress. Svona til að byrja á byrjuninni. Lenti í afmæli þar síðustu helgi, reyndar tveggja daga afmæli troðið af góðum mat, drykk, góðum vinum og jazz. Fór fyrst á funk kvöld á einum frægasta jazz klúbbi Edinborgar: Henry's Cellar Bar. Vorum þar fram á nótt og fór síðan með hópnum heim til James og Chris, sem eru herbergisfélagar. Og samkvæmt nýjasta planinu framtíðarherbergisfélagar mínir og Kishani. Það var ákveðið um þá helgi. Hlakka mikið til. Allt er þetta eðalfólk. James er á fullu í leiklist, Christ er rauðari en ég og mamma lagðar saman og Kishani er kvikmyndafíkíll. Sjáiði mig ekki fyrir ykkur, það geri ég. Þetta er enn allt í vinnslu, læt ykkur vita þegar meira er komið í ljós. Við erum strax farin að hegða okkur eins og gömul hjón. Ég og Kishani heimtum sjónvarp og þá fá Chris og James að reykja í húsinu, hehe. Allt spurning um að velja og hafna.
Skólinn gengur. Nú er að byrja góssentíð í ritgerðarsmíðum. Þarf að klára indverska menningarsöguritgerð og mannfræðirigerð sem þarf að skilast þann 18. feb. Ah, þeir sem taka eftir geta séð að það er akkúrat dagurinn sem Harpa kemur. NNAAAHAHAHA. Get barasta alls ekki beðið. Erum búnar að plana að gera heilmikið af algjörlega ekki neinu, svona fyrir utan að fara á Riverdance. Djöfullinn hvað ég hlakka til! Og vegna komu drottningarinnar þarf ég að klára þessar ritgerðir áður en hún stígur á skoska jörð. Eyddi þess vegna eftirmiðdeginum á bókasafninu. Úff þvílíkt völundarhús sem það er, finnst samt svo gaman að grúska í gömlum bókum þannig að það reddaðist. En sama má ekki segja um nútímatækni eins og ljósritunarvélar: Við eigum ekki í góðu sambandi. Mátti ekki taka út nokkrar bækur þannig að varð að skella því í gegnum þetta tól. Til þess þarf kort og mikla þolinmæði. Allskonar stillingar sem eldflaugasérfræðingar botna ekkert í, þvísíður ég. Eftir mikið vesen og enn meiri bræði tókst þetta. Mun vonandi aldrei nota þetta drasl aftur (veik von ég veit).
Verð náttúrulega auðvitað að hafa smá kvikmyndapistil svona í lokin. Fór síðan í gær á fyrsta kvikmyndaklúbbsfuninn og vitið þið hvað: Það er fólk í heiminum sem veit meira um kvikmyndir en ég. Mér líður vel að vita það. Einstaklega skemmtilegt, vorum að búa til dagskránna fyrir næsta vetur. Myndir eins og Lantana, Adam's Rib og Bulworth eru inni, í bili. Er síðan alveg dottin ofan í æfisögur leikara. Á tveimur vikum er ég búin að lesa æfisögu Alan Rickman, Spencer Tracy og Katharine Hepburn (sem er á nippinu með því að verða uppáhalds manneskjan mín, þessi kona var ótrúleg). Ofan á það er ég auðvitað ekki búin að láta mig vanta í kvikmyndahúsum Edinborgar. Fór á Kill Bill Vol. 1 og 2 núna á sunnudaginn með Kishani. Snilld, snilld, snilld. Quentin Tarantino er minn maður alla leið, það verður ekki betra. Þó að Jackie Brown sé mitt uppáhald ennþá. Fór síðan á Million Dollar Baby á laugardaginn. Það eina sem ég get sagt um þá mynd er að hana verða allir að sjá, punktur. Helst áðurn en einhver sem þið þekkjið sér hana. Nuff said.
Anyhoo, rigerðir bíða.....
ps. Harpa....set þessa mynd upp bara fyrir þig. Hjálp.
Setningin (arnar) -
Katharine Hepburn: "I can't say I believe in prizes. I was a whiz in the three-legged race - that's something you CAN win."
Katharine Hepburn: "I never realized until lately that women were supposed to be inferior."
Tónninn -
Jamiroquai: Butterfly
Held að það sé kominn tími til að ég vakni upp frá þögninni og fari að pikka eitthvað inn á þessa síðu (ps. svo að ég viti nú að einhver lesi þetta endilega skrifið komment). Áður en ég gleymi þá sat ég á bar í gær að bíða eftir að fundurinn hjá kvikmyndafélaginu byrjaði. Eftir nokkrar mínútur koma tveir menn askvaðandi til mín augljóslega til að selja mér eitthvað. Þeir bjóða mér góða kvöldið, mjög vinsamlega, og ég geri það sömuleiðis. Eftir um tvær sekúndur af smátali (small talk) kemur punkturinn: Hefur þú hugsað þér að skrá þig í herinn? Það sem ég átti bágt með að hlægja ekki. En þar sem ég er vel upp alin ung manneskja benti ég þeim pent á að ég ætti erfitt með það að skrá mig í breska herinn þar sem ég væri íslenskur ríkisborgari. Þeir þökkuðu pent fyrir sig á móti og héldu sína leið. Mamma, hvað segjir þú um það? Heldur þú að ég ætti ekki bara að skrá mig í breska herinn? Ég meina víst að við erum á lista staðfastra og viljugra þjóða samkvæmt Davíð og co er þetta ekki bara næsta skref?
But I digress. Svona til að byrja á byrjuninni. Lenti í afmæli þar síðustu helgi, reyndar tveggja daga afmæli troðið af góðum mat, drykk, góðum vinum og jazz. Fór fyrst á funk kvöld á einum frægasta jazz klúbbi Edinborgar: Henry's Cellar Bar. Vorum þar fram á nótt og fór síðan með hópnum heim til James og Chris, sem eru herbergisfélagar. Og samkvæmt nýjasta planinu framtíðarherbergisfélagar mínir og Kishani. Það var ákveðið um þá helgi. Hlakka mikið til. Allt er þetta eðalfólk. James er á fullu í leiklist, Christ er rauðari en ég og mamma lagðar saman og Kishani er kvikmyndafíkíll. Sjáiði mig ekki fyrir ykkur, það geri ég. Þetta er enn allt í vinnslu, læt ykkur vita þegar meira er komið í ljós. Við erum strax farin að hegða okkur eins og gömul hjón. Ég og Kishani heimtum sjónvarp og þá fá Chris og James að reykja í húsinu, hehe. Allt spurning um að velja og hafna.
Skólinn gengur. Nú er að byrja góssentíð í ritgerðarsmíðum. Þarf að klára indverska menningarsöguritgerð og mannfræðirigerð sem þarf að skilast þann 18. feb. Ah, þeir sem taka eftir geta séð að það er akkúrat dagurinn sem Harpa kemur. NNAAAHAHAHA. Get barasta alls ekki beðið. Erum búnar að plana að gera heilmikið af algjörlega ekki neinu, svona fyrir utan að fara á Riverdance. Djöfullinn hvað ég hlakka til! Og vegna komu drottningarinnar þarf ég að klára þessar ritgerðir áður en hún stígur á skoska jörð. Eyddi þess vegna eftirmiðdeginum á bókasafninu. Úff þvílíkt völundarhús sem það er, finnst samt svo gaman að grúska í gömlum bókum þannig að það reddaðist. En sama má ekki segja um nútímatækni eins og ljósritunarvélar: Við eigum ekki í góðu sambandi. Mátti ekki taka út nokkrar bækur þannig að varð að skella því í gegnum þetta tól. Til þess þarf kort og mikla þolinmæði. Allskonar stillingar sem eldflaugasérfræðingar botna ekkert í, þvísíður ég. Eftir mikið vesen og enn meiri bræði tókst þetta. Mun vonandi aldrei nota þetta drasl aftur (veik von ég veit).
Verð náttúrulega auðvitað að hafa smá kvikmyndapistil svona í lokin. Fór síðan í gær á fyrsta kvikmyndaklúbbsfuninn og vitið þið hvað: Það er fólk í heiminum sem veit meira um kvikmyndir en ég. Mér líður vel að vita það. Einstaklega skemmtilegt, vorum að búa til dagskránna fyrir næsta vetur. Myndir eins og Lantana, Adam's Rib og Bulworth eru inni, í bili. Er síðan alveg dottin ofan í æfisögur leikara. Á tveimur vikum er ég búin að lesa æfisögu Alan Rickman, Spencer Tracy og Katharine Hepburn (sem er á nippinu með því að verða uppáhalds manneskjan mín, þessi kona var ótrúleg). Ofan á það er ég auðvitað ekki búin að láta mig vanta í kvikmyndahúsum Edinborgar. Fór á Kill Bill Vol. 1 og 2 núna á sunnudaginn með Kishani. Snilld, snilld, snilld. Quentin Tarantino er minn maður alla leið, það verður ekki betra. Þó að Jackie Brown sé mitt uppáhald ennþá. Fór síðan á Million Dollar Baby á laugardaginn. Það eina sem ég get sagt um þá mynd er að hana verða allir að sjá, punktur. Helst áðurn en einhver sem þið þekkjið sér hana. Nuff said.
Anyhoo, rigerðir bíða.....
ps. Harpa....set þessa mynd upp bara fyrir þig. Hjálp.
Setningin (arnar) -
Katharine Hepburn: "I can't say I believe in prizes. I was a whiz in the three-legged race - that's something you CAN win."
Katharine Hepburn: "I never realized until lately that women were supposed to be inferior."
Tónninn -
Jamiroquai: Butterfly
0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home