Noregsfarinn er komin ‘heim’

Forinni er lokid og hrikalega var gaman. Tad er lika stadfest ad Sigrdur tarf virile ad laera ad skipuleggja sig betur. Kem ad tvi seinna I pristine. Byrjum a byrjuninni.

Upp I flugvel komst eg efitr faranlega flokna trja daga her I Edinborginni tar sem eg var ad reyna ad klara ritgerd I underskirt sogu og fltytja ut ur herbarium m inu, baedi I einu. Tad var skrautlegt. Upp I flugvelina komst eg nokkud afallalaust og til London tar sem eg eyddi frabaerum degi med Kathrin, vinkonu fra Li Po. Lobbudum medfram Thames, forum a Tate Modern listasafnid og a Portobello road a utimarkad. Hefdi getad eytt heilli viku a badum stodum. Listasafnid var stutfullt af otrulegum hlutum. Vid forum meira ad segja bara I tvo sali. Tvilikir haefileikar sem folk byr yfir. En eg hef mommu alltaf I huga tegar eg fer a svona sofn: “Stundum finnst mer eins og listamadurinn se ad gera grin af mer.” Er Barbidukka sem er nelgd a vegg list? Eg bara spyr. Utimarkadurinn var einstakur. Vildi ad eg aetti sand af sedlum. Myndi eyda teim ollum tarna. Skor, mussur, baekur, indverskar pipur, toskur….bara ad nefna tad. Keypti bara eina tosku, tvilikur viljastyrkur og tvilik taska! Ekta ledurtaska fyrir 20 pund, eg er satt.


Annars var mjog undarlegt ad vera I London tvi ad tad var buid ad loka nokkrum Underground (Undragrundum) stodvum vegna vidgerda og hvert sem eg leit var fullt af folki. Allt brjalad, verra en I HK.


Husid hennar er a frabaerum stad I midbae London og tad er RISAstort. For ekki einu sinni inn I helminginn af herbergjunum. En allt var tetta mjog heimilislegt og skemmtilegt. En um kvoldid kom sidan adal malid: KEVIN SPACEY!

Hjalp. Tok lestina til Waterloo og hjartad bardist um medan eg stod og beid eftir ad vera hleipt inn I leikhusid. Keypti odyrustu midanna og sat I obyggdum aftast I salnum. En tad var sama. Ja, tessi madur er snillingur. Alveg einstakt. Sat agndofa I tvo tima. En tvi midur var hann tad besta vid kvoldid. Leikritid sjalft var hormung. Ekkert merkilegt. En mer er sama, hann var meira en nog.


Eftir margra minutna klapp og fagnadarlaeti var folki hleypt ut og mer tokst ad elta litinn hop bakvid leikhusid tar sem “Stage Door” var. Tarna myndi Kevin Spacey koma ut. Tratt fyrir allan tann tima sem eg eyddi I ad bua til plan sem eg aetladi ad nota tegar eg myndi hitta hann datt mer ekkert I hug. Og truidi mer tad var af nogu ad taka:

- Bladamadur fra Islandi
- Tyndur aettingi
- Verdandi eiginkona


Ekkert var nogu gott. Og eg vildi alls ekki vera eins og allir hinir addaendurnir: “O hallo Mr. Spacey. Tu ert frabaer. Ma eg fa eiginhandararitun.” Nei, frekar vildi eg ekki hitta hann. Tad var og. Stod eins og plebbi um 20 metra fra hopnum og stardi. Tannig ad eg hitti hann ekki. Mer er sama, held ad tetta hafi verid god akvordun. Vesen. Verd ad koma med gott plan tegar eg hitti svona folk…hafid tid einhverjar tillogur?


Anyway, tetta er fyrsti parturinn af ferdasogunni. By the way, tad er ekki snidugt ad ferdast med vidjospolur. Uff hvad tad tok a.

By the way. Vitidi hvad eg er ad fara gera i kvold? Er ad fara a tonleika med Emilionu Torrini! Tvilik heppni ad na tonleikunum, deginum eftir ad eg kom heim. Tad er rettlaeti heiminum eftir allt saman.

Tonninn: Bob Dylan - Things Have Changed