Allt að koma...
Enn er það þannig að það líða margir dagar, jafnvel vikur á milli blogga. En eins og titillinn gefur til kynna er þetta allt að koma. Loksins er ég komin með internetið í herbergið mitt, eftir mikið basl og vesen. Þannig að núna er þetta, ég endurtek, allt að koma. Upplifði þá skrýtnu stund að maðurinn sem var að hjálpa mér í símann var mjög mjög elskulegur í alla staði. Það er svo oft að þetta blessaða fólk sem á að aðstoða man í gegnum lætur eins og maður sé algjörlega ómerkilegur og ekki þess virði að hjálpa. Enn svo var nú ekki með þennan, hann fer á jólakortalistann (bara ef ég vissi hvað hann héti).
Er búin að vera djöflast í leiklist síðan ég kom og líkar mjög vel. Fólkið er rosalega fínt og skemmtilegt. Búin að vera æfa fyrir busaleikritið sem verður frumsýnt á morgun. Það var lokaæfing í dag. Þemað eru teiknimyndir og barnaþættir. Ég leik Alvin the chipmunk og Bleika Pardusinn, mjög virðuleg hlutverk verð ég að segja. Vonandi gengur þetta allt vel á morgun....
Skólinn er loksins byrjaður og mér líst bara nokkuð vel á það. Það besta er reyndar að ég þarf ekki að eyða miklum tíma í sjálfum skólanum, bara um 10 tímum eða svo. Ekki svo minnst á að allir tímarnir mínir, nema einn, eru eftir hádegi sem er algjörlega brilliant. Þess má líka geta að ég er í fríi á miðvikudögum. Snilldin ein. Reyndar er kennarinn minn í indverskri menningarsögu örugglega eldri en indversk menning þannig að það er mjög erfitt að einbeita sér í tíma hjá honum. Sjáum til hvernig það fer. Þetta er ekki alveg komið "on a roll" alveg strax þannig að ég her mjög takmarkaða hluti að segja um tímana sjálfa, byrjaði bara í síðustu viku. Er samt búin að kaupa haug af bókum (takk mamma fyrir að styrkja mig)... Já takiði nú eftir:
Sigríður "sjónvarpsfíkill" Jónsdóttir ákvað að byðja móður sína frekar um að kaupa handa henni skólabækur heldur en að fá sjónvarpstenginu! (I rest my case).
Talandi um sjónvarp. Það er algjör helgispjöll af versta tagi að ég hef ekki enn nefnt þá staðreynd að ég er í landi TAGGARTS! Já, ég er aðeins í klukkutíma fjarlægð frá Glasgow: Mekka Taggartaðdáenda. Úff, það er meira að segja hægt að kaupa þættina/myndirnar í Virgin Megastores. Er enn að ná tökum á þessari staðreynd: Harpa mig vantar þig. ps. Mamma þetta er allt þér að kenna.
"Yes, I know the city like a lover...." bá bá bá bá......
Enn er það þannig að það líða margir dagar, jafnvel vikur á milli blogga. En eins og titillinn gefur til kynna er þetta allt að koma. Loksins er ég komin með internetið í herbergið mitt, eftir mikið basl og vesen. Þannig að núna er þetta, ég endurtek, allt að koma. Upplifði þá skrýtnu stund að maðurinn sem var að hjálpa mér í símann var mjög mjög elskulegur í alla staði. Það er svo oft að þetta blessaða fólk sem á að aðstoða man í gegnum lætur eins og maður sé algjörlega ómerkilegur og ekki þess virði að hjálpa. Enn svo var nú ekki með þennan, hann fer á jólakortalistann (bara ef ég vissi hvað hann héti).
Er búin að vera djöflast í leiklist síðan ég kom og líkar mjög vel. Fólkið er rosalega fínt og skemmtilegt. Búin að vera æfa fyrir busaleikritið sem verður frumsýnt á morgun. Það var lokaæfing í dag. Þemað eru teiknimyndir og barnaþættir. Ég leik Alvin the chipmunk og Bleika Pardusinn, mjög virðuleg hlutverk verð ég að segja. Vonandi gengur þetta allt vel á morgun....
Skólinn er loksins byrjaður og mér líst bara nokkuð vel á það. Það besta er reyndar að ég þarf ekki að eyða miklum tíma í sjálfum skólanum, bara um 10 tímum eða svo. Ekki svo minnst á að allir tímarnir mínir, nema einn, eru eftir hádegi sem er algjörlega brilliant. Þess má líka geta að ég er í fríi á miðvikudögum. Snilldin ein. Reyndar er kennarinn minn í indverskri menningarsögu örugglega eldri en indversk menning þannig að það er mjög erfitt að einbeita sér í tíma hjá honum. Sjáum til hvernig það fer. Þetta er ekki alveg komið "on a roll" alveg strax þannig að ég her mjög takmarkaða hluti að segja um tímana sjálfa, byrjaði bara í síðustu viku. Er samt búin að kaupa haug af bókum (takk mamma fyrir að styrkja mig)... Já takiði nú eftir:
Sigríður "sjónvarpsfíkill" Jónsdóttir ákvað að byðja móður sína frekar um að kaupa handa henni skólabækur heldur en að fá sjónvarpstenginu! (I rest my case).
Talandi um sjónvarp. Það er algjör helgispjöll af versta tagi að ég hef ekki enn nefnt þá staðreynd að ég er í landi TAGGARTS! Já, ég er aðeins í klukkutíma fjarlægð frá Glasgow: Mekka Taggartaðdáenda. Úff, það er meira að segja hægt að kaupa þættina/myndirnar í Virgin Megastores. Er enn að ná tökum á þessari staðreynd: Harpa mig vantar þig. ps. Mamma þetta er allt þér að kenna.
"Yes, I know the city like a lover...." bá bá bá bá......
