miðvikudagur, febrúar 15, 2006

Klukk í borg....eða var það kannski gjugg í borg?

Svo var það þannig að Harpa tókst að klukka mig. Þannig fór um sjóferð þá.....

Fjögur störf sem ég hef gegnt:

- Fiskvinnsla, aftur og aftur og aftur.....tannburstahreinsun, pökkun, mála, taka 4 vikna gamla og úldna fiskshausa út úr ofni, smíða bretti...I have mad skills.
- Sundlaugarvörður, vá....besta starf í öllum heiminum, verð bara að segja það. Hef haft þann heiður að vinna fyrir besta yfirmann allra tíma.
- Afgreiðsla í bakaríi, ég sem baka svo hrikalega mikið og veit auðvitað allt um bakstur. Tókst að miskilja pantanir á hverjum degi. Það eru ekki allir sem geta það.
- Aðstoðakona í snyrtivörudeildinni á Leifsstöð, örugglega furðulegasta starfið....hvernig í ósköpunum tókst mér að nr. 1 vinna þarna og nr.2 tala um hvaða lit meik myndi líta best út fyrir tiltekna húð? Sjáiði þetta ekki fyrir ykkur?

Fjórar kvikmyndir sem ég get horft á aftur og aftur:

- Much Ado About Nothing, "She speaks poniyards! And every word stabs!"
- The Man in the Iron Mask, "I know that to love you is treason against France, but not to love you is treason against my heart." (Úff, Gabriel Byrne...er reyndar að horfa á hana akkúrat núna)
- The Mirror Has Two Faces, "For the last two years I have been with eleven different women. Most of them half my age, not one with a sense of humour I could understand. See, I don't date these girls because they are well read. I gave one a copy of A Farewell to Arms, she thought it was a diet book."
- Star Trek: The First Contact, "Timeline? This is no time to talk about time. We don't have the time!... What was I saying?" (og hver segjir að Star Trek sé ekki fyndið, hlæ ALLTAF þegar ég sé þetta atriði)

ps. Verð að bæta aðeins við, held að ég eigi rétt á því. Little Women, Sense and Sensibility, Frankie and Johnny og The Thomas Crown Affair.....

Fjórir staðir sem ég hef búið á:

- Tálknafjörður (hver sem hefur ekki farið þangað...verður að gera það pronto! Einn fallegasti staðurinn í heiminum, bar none...ahhh minningarnar um að renna sér niður fjöll á ruslapokum)
- Grindavík (hið nýja heimilið, ætli maður sé ekki orðin Grindvíkingur....hef búið í þremur mismunandi húsum, en aldrei flutt úr götu...hvernig er það hægt? Gamla góða Staðarhraunið.)
- Stoughton, USA (bær sem var stofnaður að norskum innflytjendum)
- Hong Kong, Kína (borg sem er einstaklega falleg þó að margir sjái það ekki, mannstappa)
- Edinborg, Skotland (búið á þremur mismunandi stöðum í Edinborg, sjáiði trend hjá mér)

Fjórir sjónvarpsþættir sem ég dýrka að horfa á:

- Taggart (þarf ekki að segja meira. Snilld í hæsta gæðaflokki.)
- CSI (Grissom er minn, end.)
- House (Er enn að reyna að skilja hvernig Hugh Laurie tókst að verða svona myndarlegur!)
- The Nanny (skil ekki hvernig fólk finnst þetta ekki fyndið...come on!

C.C.: I couldn't put a foot out of bed this morning.
Niles: Did someone put a rock on your coffin again?)

Fjórar vefsíður sem ég heimsæki daglega:

- http://www.imdb.com
- http://www.myed.ed.ac.uk
- http://www.mbl.is
- http://www.five.tv

Fjórir af mínum uppáhaldsréttum/mat:

- Jólamaturinn heima, viðurkenni það fúslega að það er ein af meginástæðunum fyrir að koma heim um jólin. hehe
- American Style beikonborgari, held að það sé kompaníið sem fer með mér á þessa stofnun.
- Appolólakkrís, hey þetta er matur í mínum heimi.
- Risottóið hans James, verður örugglega mjög góður eiginmaður og tengdasonur...hehe

Fjórir staðir sem ég vildi frekar vera á núna:

- Get ég sagt föstudagur? Á flugvellinum að taka á móti pakkinu, ég meina þetta elskulega
- Í sófanum heima hjá Hörpu að horfa á Much Ado About Nothing, sérstaklega byrjunina
- Heima hjá Gabriel Byrne (eða endurlifa augnablikið þegar hann brosti til mín)
- Í leikhúsi í London að horfa á leikrit með Jeremy Irons, Gabriel Byrne, Alan Rickman og Kenneth Branagh (voru nokkur raunveruleikatakmörk á þessu?)

Fjórir bloggarar sem ég vil merkja mér:

Engann. Þetta tók mig alltof langan tíma, vil ekki skella þessu á neina saklausa sál. I blame you Harpa!

laugardagur, febrúar 11, 2006

Kropotkin

“Why is that in spite of all the revolutions that have taken place, not a single nation has yet arrived at the complete attainment of justice? The principal cause of this lies in the fact that the idea of justice has not as yet penetrated into the minds of the majority of men. Originating in the mind of a separate individual, the idea of justice must become a social idea, inspiring a revolution.”
Pavarotti

Gvöð minn almáttugur. Ég er algjörlega orðlaus. Horfði einhver á opnunarathöfnina fyrir Ólympíuleikana í kvöld? Það gerði ég. Og þeir voru ekkert spes. Fullt af furðulegum búningum sem voru ekkert ofboðslega merkilegir, ballet sem var svo minimal að það var varla hægð að segja að þetta væri dans, alltof mikil áhersla á hönnun í staðinn fyrir fólk og fljúgandi fólkið var algjörlega stolið frá Sydney. Underwhelming. Fyrir utan þrennt.

1. Konurnar sem báru inn fánann. (Fyrir utan Isabellu Alliende, aldrei verið fan)
2. Peter Gabriel að syngja Imagine (Fyrir utan furðulegu ræðuna frá Yoko Ono)
3. Pavarotti að syngja Nessum Dorma (Fyrir utan alls ekki neitt, fullkomið)

Ég hef sjaldan séð annað eins. Að henda upp heilu óperusviðið plús sinfóníuhljómsveit á svona stuttum tíma. Og spennan að sjá hvað var bakvið tjaldið. Það virtist vera svo augljós þegar það var dregið frá. Enginn annar en Pavarotti hefði getað gert þetta. Enginn. Og svo söng hann Nessum Dorma eftir Puccini úr Turandot. Það var gæsahúð út um allt og ég væri að ljúga ef að ég segði að það hefði ekki komið tár í augu. Líka bara að horfa á hann. Hann var sjálfur að bresta í grát. Algjörlega ótrúlegt. Þetta var svipað og að sjá Muhammed Ali kveikja í Ólympíueldinum í Atlanta 1996, allt það sem leikarnir eru um. Er enn orðlaus, verð að sjá þetta aftur.

En samt verð ég að bæta smá neikvæðni og gagnrýni inn í. Leikarnir eiga að standa fyrir skilningi og friði í heiminum þar sem fólk frá öllum heiminum kemur saman og tekur þátt. Hvernig er hægt að réttlæta allan þann pening sem er eytt í þetta á meðan fólk sveltur annarstaðar? Af hverju geta lönd eins og USA sent svona marga fyrir utan þá einu ástæðu að landið hendir hrúgum af peningum í þáttökuna? Af hverju finnst sumum íþróttamönnum þeir vera neiddir til að taka styrkjandi lyf? Vegna þessa að allir elska sigurvegara. Bara nokkrir af mörgum púnktum.

En ég verð að segja að ég var mjög hrifin að friðarskilaboðunum sem var þungamiðja opnunarhátíðarinnar. Imagine var aðallagið og konur báru inn fánann.

Hlutirnir eru ekki alslæmir, en samt langt frá því að vera góðir.

þriðjudagur, febrúar 07, 2006

Súpernám...

Vá, alltaf er ég skipulögð. Fyrirgefið að ég hef ekki skrifað síðan í byrjun janúar. Það er búið að vera geðveikt hérna síðasta mánuðinn. Tvö afmæli, matarboð og partístand. Plús auðvitað námið, leit að vinnu, umsóknarskrif og pappírsvinna af öllu tagi. Take your pick. Svo er náttúrulega verið að skipuleggja stórkostlegt afmæli hjá henni elsku mömmu minni sem er í næstu viku. Hvað tíminn líður hratt. Haldið þið ekki að hún sé að verða sextug...lítur alls ekki út fyrir það, alltaf svo ungleg þessi elska.

Mun skrifa sérstakt blogg um afmælismaraþonið eftir næsta sunnudag. Er boðið í afmæli hjá vini mínum sem mun taka allan daginn. Byrjar klukkan tíu að morgni og heldur áfram fram á rauðanótt. Þessi dagur mun innihalda t.d. fjársjóðsleit og Medows Olympics, hehehe.

Margt hefur líka farið virkilega í taugarnar á mér síðasta mánuð. Here are the highlights:

1. Júróvisión, úff....hef fengið alveg nóg.
2. Stigarnir heima hjá mér.
3. Pappírsvinna.
4. Að fá einkannir seint.
5. Dýr ferðakostnaður.

En svo að ég sé ekki alltof neikvæð hérna eru góðir púnktar:

1. Sara "AFS systir" Johnson er komin til Edinborgar og hefur ekkert breyst.
2. Fékk massa styrk frá Minningarsjóði Margrétar, úff veitti ekki af (gleði gleði)
3. House og CSI (hvað er þetta með skeggjaða menn?)
4. Fjölskylduheimsókn eftir rétt um viku!
5. Afmæli hjá James, héldum mjög vel heppnað grímupartí
6. David Strathairn LOKSINS tilnefndur! Óskarinn verður að fara til hans.

Lagið: Someday Out of the Blue - Elton John
Kvikmyndaatriðið: Ginger Rogers og Fred Astair að steppa á hjólaskautum í Shall We Dance
Bókin: Valentino: The First Superstar eftir Noel Botham
Persónan: Harpa fyrir að senda endalaust skemmtileg sms, sela****
Sjónvarpsþátturinn: House
Setningin:

[Dr. House is seeing a patient whose skin is bright orange seeking treatment for back pain]
Dr. Gregory House: Unfortunately, you have a deeper problem. Your wife is having an affair. Orange patient: What?
Dr. Gregory House: You're *orange*, you moron. And it's one thing for you not to notice, but if your wife hasn't picked up on the fact that her husband has changed colours, she's just not paying attention.

- House