Undarleg vika
Einstaklega er það ótrúlegt hvað ein vika getur verið skrýtin. Held að ég hafi sjaldan ferðast svona mikið um HK á svona stuttum tíma en verð að segja að það er gaman að uppgötva hvað ég er farin að þekkja borgina vel, manni finnst bara eins og maður sé heima hjá sér. En það var frábært að taka Birnu á smá rúnt um borgina t.d. niður í Sai Kung þar sem við borðuðum indverskan mat og niður í bæ að sýna henni allar dýru búiðirnar. Ein mesta snilldin var þó að við fórum á Love Actually, það var svo gaman að fara í bíó með henni. Það eru vissar myndir sem þarf að sjást með vissum einstaklingum og þetta var perfect fit. Hlóum svo mikið að fólk var farið að horfa á okkur og aftur var ég eina manneskjan sem bilaðist úr hlátri þegar Claudia kom á skjáinn. Er þetta atriði kannski ekki svona fyndið? Það getur ekki verið, algjör snilld.
Það var reyndar endalaust fúlt að ég var í skólanum á meðan Birna var hérna þannig að við gátum lítið gert fyrr en eftir hádegi sem endaði oftast með því að ég kom alltof seint í tékk inn, sem er allt í lagi þannig séð. Bara svo æðislegt að hafa hana hérna, kemst ekki yfir það. Auðvitað voru golden moment t.d. þegar maðurinn með bjölluna tók sig til og elti okkur þangað til ég gaf honum pening, Birnu stóð ekki á sama. Síðan var komið að lokadeginum, úff. Fór með Birnu á flugvöllinn og allt gekk vel, sváfum reyndar báðar næstum alla leiðina. Þegar komið var þangað fórum við að tékk inn borðinu þar sem Birnu var tilkynnt að hún gæti ekki farið til Filippseyjanna því að hún væri ekki með miða úr landinu. Það er víst eitthvað policy hjá ríkisstjórninni þar. Meikar ekkert sense. Manneskjan var með miða frá Kuala Lumpur til London og þau héldu samt að henni langaði til að setjast að þar. Nú voru góð ráð dýr. Eftir mikið vesen, símhringingar og ferð niður í bæ endaði hún á því að kaupa sér nýjan miða í þeirri von að geta fengið þann gamla endurgreiddan. En ef að litið er á góðu hliðarnar á þessu máli þá fékk ég að eyða meiri tíma með henni, sem er alltaf gott. Argh, vil ekki einu sinni að tala um þegar hún fór í rútuna á leið á flugvöllinn, svo erfitt að kveðja.
En þar með er þetta ekki búið. Í gær var líka mega dagur. Hitti Klöru og Tomma sem eru á heimsferðalagi og sýndi þeim líka um. Svo gaman að hitta fólk að heiman. Sýndi þeim reyndar líka Monkok en komst að því frá Nils að hægt væri að fara á fugla markað þarna rétt hjá. Var mikið hugsað til Hörpu þegar við löbbuðum þarna í gegn. Þúsundir fulga í búrum út um allt og hundruð flúgjandi þarna í kring. Rosalega flott, fyrir utan pöddurnar sem þeir voru að selja í pokum. Fórum síðan á pítsa hut þar sem ég fattaði að ég var að verða alltof sein í bíó. Hafði nefnilega keypt miða á Gone with the Wind nokkrum dögum áður. Var búinn að vera draumur síðan í barnæsku, þegar mamma og ég horfðum á hana þegar ég var 10, að sjá hana á stórum skjá. Kvaddi í flýti og bókstaflega hljóp á lestarstöðina, í gegnum fólkshafið, út þegar við komum á stöðina mína og alla leiðina í bíóið. Fór á algjörum mettíma og kom aðeins 10 of seint. Sigríður Gonzales svo mikið er víst. En hvað þessi mynd er yndisleg. Það eru bara ekki orð til að lýsa því. Allir fjórir klukkutímarnir. Tók varla eftir því hvað hún var löng. Músíkin, sagan, myndartakan og ekki sé minnst á leikarana. Clark Gable er svo flottur, alveg svakalega. Tók reyndar eftir því í fyrsta skiptið hvað Ashley er flottur karakter líka, alveg nauðsyn að sjá þessa mynd reglulega. Var með tárin í augunum þegar myndin var búin, úff hvað hún er sorgleg.
Mikið var gert í þessari viku, minnst átti það við námið. En svakalega var gaman.
