þriðjudagur, október 31, 2006

Miðar

Ég á miða, þrjá miða. Þrjá stórkostlega, yndislega, stupendous miða. Miða á hvað ég heyri ykkur spurja öll í kór. Svona til að byrja með miða til london (ég tel þá sem tvo því að ég verð víst að fara fram og til baka, djöfulsins rugl er það). Og það eru lestarmiðar, hef aldrei ferðast svona lengi í lest svona fyrir utan þessa mjög súrrealísku 12 tíma á leið til Beijing í Kína um árið. En það eru ekkert sérstakir miðar per se, alltaf gaman til London en þetta er sérstakt tækifæri. Sem leiðir umræðuna af þriðju miðunum. Jah, nú er spenningurinn örugglega orðinn alltof mikill.....................................þannig að ég ætla að láta ykkur bíða aðeins lengur............................Ég er búin að fá miða í sæti H8 (er mjög sátt með þessa samansetningu) á A Moon For the Misbegotten í the Old Vic þar sem Kevin "vinur minn" Spacey fer með aðalhlutverkið! Ó já, ég og hann erum mjög náin eftir nokkra hittinga yfir síðustu ár, sem verður ekki endurtekin á þessu ári.....það er saga fyrir annað blogg undir titlinum "You were spectacular." - Silence. Anyhoo, það sem er merkilega við þetta er ekkert endilega Spacey sjálfur heldur leikritið. Af öllum þeim fjöldamörgum leikritum sem ég hef lesið yfir árin þá er þetta á toppnum, svoleiðis er það bara. Eina leikritið sem ég hef lesið og farið að hágráta, inn á klósetti á Leifstöð (var í vinnunni fyrir nokkrum sumrum). Það var bara ekkert annað hægt. Ef að ég gæti leikið væri the golden goose að leika Josie, svo rétt á eftir henni Martha í Who's Afraid of Virginia Woolf? Ó minn bejesus, ég get hreinlega ekki beðið. 18. nóvember er bara alltof langt í burtu. Ah, og by the way Colm Meaney er í aukahlutverki, svona aukabónus fyrir Star Trek lúser eins og mig.

miðvikudagur, október 25, 2006

Tom Lehrer

Þessi dásamlegi, undursamlegi, Harvard útskrifaði stærðfræðingur er búin að vera í einstaklegu uppáhaldi hjá mér síðustu árin, og er það skömm að því að hafa ekki skrifað um hann fyrr. En núna verður það bara að gerast (í stuttu máli). Svona á meðan hann vann að doktorsgráðu í stærfræði í Harvard skemmti hann sér að því að skrifa lítil lög, ditties if you will, og ákvað einn daginn að syngja þau fyrir almenning. Innan nokkurra ára var hann orðin költ stjarna með hjálp laga á borð við Poisoning Pigeons in the Park, Send the Marines, Cows with Guns og The Masocism Tango. Ég mæli sterklega með því að þið upplifið hans einstöku snilldargáfu og vil ég þakka Nils fyrir að hafa kynnt mér fyrir þessum einstaka manni þegar við vorum í Hong Kong. I will leave you now with a small sample from his arsenal of songs:

Who's Next

One of the big news items of the past year concerned the fact that China, which we call Red China, exploded a nuclear bomb, which we called a device. Then Indonesia announced that it was gonna have one soon, and proliferation became the word of the day. Here's a song about that.

First we got the bomb and that was good,
'Cause we love peace and motherhood.
Then Russia got the bomb, but that's O.K.,
'Cause the balance of power's maintained that way!
Who's next?

France got the bomb, but don't you grieve,
'Cause they're on our side, I believe.
China got the bomb, but have no fears;
They can't wipe us out for at least five years!
Who's next?

Then Indonesia claimed that they
Were gonna get one any day.
South Africa wants two, that's right:
One for the black and one for the white!
Who's next?

Egypt's gonna get one, too,
Just to use on you know who.
So Israel's getting tense,
Wants one in self defense.
"The Lord's our shepherd," says the psalm,
But just in case, we better get a bomb!
Who's next?

Luxembourg is next to go
And, who knows, maybe Monaco.
We'll try to stay serene and calm
When Alabama gets the bomb!
Who's next, who's next, who's next?
Who's next?

Oedipus Rex

From the Bible to the popular song,
There's one theme that we find right along;
Of all ideals they hail as good,
The most sublime is motherhood.

There was a man though, who it seems,
Once carried this ideal to extremes.
He loved his mother and she loved him,
And yet his story is rather grim.

There once lived a man named Oedipus Rex,
You may have heard about his odd complex.
His name appears in Freud's index
'Cause he loved his mother.

His rivals used to say quite a bit
That as a monarch he was most unfit.
But still in all they had to admit
That he loved his mother.

Yes, he loved his mother like no other,
His daughter was his sister and his son was his brother.
One thing on which you can depend is,
He sure knew who a boy's best friend is.

When he found what he had done,
He tore his eyes out, one by one.
A tragic end to a loyal son
Who loved his mother.

So be sweet and kind to mother,
Now and then have a chat.
Buy her candy or some flowers,
Or a brand new hat.
But maybe you had better let it go at that.

Or you may find yourself with a quite complex complex
And you may end up like Oedipus.
I'd rather marry a duck-billed platypus
Than end up like old Oedipus Rex.

Tónlist: Bob Dylan - Man on the Streets

Atburðurinn: Snókerinn í sjónvarpinu, þegar ég næ í skottið á James og Chris þá gerist eitthvað slæmt, allt þeim að kenna að ég er gjörsamlega föst fyrir framan þetta drasl.

Tilvitnuin: "I hate you so much it gives me energy" - Dylan Moran



mánudagur, október 23, 2006

Sá hlær best sem hlær að öðrum (áður en að hann fattar að hann er í raun og veru að hlægja að sjálfum sér)

20 Oddest Jobs
By Candace Corner, CareerBuilder.com writer

If you've ever daydreamed about finding a job that lets you play with legos, crack safes or ride around in the Weinermobile, you don't need to wake up, you just need to look in the right places. In the United States, where a varied group of 9-to-5 professionals appear to dominate the working world, there is still room for unique employment. Nancy Rica Schiff's books, "Odd Jobs," and its sequel "Odder Jobs," showcase portraits of individuals across America with some of the most out-of-the-ordinary occupations. From dog food testers to odor judges, Schiff introduces readers to people and jobs existing beyond the usual classifieds. Some of these jobs require additional educational training, natural talent or relocating to find the work, but if you're willing to do whatever it takes to avoid a more ordinary occupation, and don't mind steep competition, working in any one of these professions will provide a more interesting response the next time someone asks, "What do you do?"

Here are some of Schiff's Odd Jobs:

1. Coffin Maker
What they do: Build customized coffins, ranging from simple pine caskets to bejeweled boxes.

2. Potato Chip Inspector
What they do: Oversee potato chips on an assembly line and check for overcooked or clumped chips to discard.

3. Wax Figure Maker
What they do: Mold wax to create figures, often, but not limited to, the human form. Figures are often made in the likeness of people who have achieved historical or celebrity recognition.

4. Foot Model
What they do: Work as a "parts model," modeling their feet for advertisements that feature footwear, lotions and other related-products.

5. Golf Ball Diver
What they do: Search the depths of golf course bodies of water to find lost golf balls to refinish and resell.

6. Doll Doctor
What they do: Repair, repaint and reassemble doll parts to doctor-up dolls that have missing, broken or damaged parts.

7. Egg Inspector
What they do: Examine eggs for cracks and other irregularities before they are graded and stamped for approval.

8. Knife Thrower's Assistant
What they do: Act as human targets for the knife thrower, which can involve mastering feats such as being tied to a spinning wheel while having knives thrown within inches of their bodies, or having objects cut above their heads.

9. Foley Artist
What they do: Use random items and whatever else they can find to create and record the noises used to make the sounds effects in films, such as heavy footsteps, rolling thunder or creaking doors.

10. Solfeggist
What they do: Listen to recorded music and monitor notes in indistinguishable compositions.

11. Snow Researcher
What they do: Collect and analyze ice crystals in snow to study the effects of pollution on area snowfall.

12. Wig Maker
What they do: Create and fit hair pieces such as wigs, beards, mustaches and eyebrows for clients requesting hair for costume or personal needs.

13. Gross Stunt Producer
What they do: Create new ways to gross out contestants on television shows, using insects, animal products and other things considered that could be considered "gross" by society's standards.

14. Mermaid
What they do: Entertain crowds as an underwater performer.

15. Whiskey Ambassador
What they do: Drink and explain the proper ways to serve and savor various whiskeys.

16. Dog Food Tester
What they do: Taste and analyze dog food samples and write reviews on the results.

17. Bonfire Builder
What they do: Gather discarded wood from trash bins, beaches, construction scrap heaps and similar areas to expertly build bonfires.

18. Dice Inspector
What they do: Inspect dice used in casinos for lopsided angles, misspotting and other blemishes that could cause error when the dice are rolled for gambling purposes.

19. Ethnographer
What they do: Research and study single groups of human behavior through fieldwork, observing and questioning participants.

20. Gum Buster
What they do: Remove gum stuck to sidewalks, street benches and other unwanted areas by de-sticking the gum through a steaming process.

Hvað?! Já ég er opinberlega komin í útvaldan flokk furðufugla, vonleysingja, aumingja og hálfvita. Ég stend stollt á palli með hafmeyjum, hárkollumeisturum og eggjaskoðurum. Látið þetta ykkur að kenningu verða, aldrei hlægja að ókunnugum, það er aldrei að vita nema þú hafir meira sameiginlegt með þeim en þú heldur.

föstudagur, október 20, 2006

Nýtt og betra blogg!

Til að sýna fram á hversu viðbjóðslega dugleg ég hef verið síðustu dagana ætla ég hérmeð að tilkynna að ég er að uppfæra bloggið! Ó já, í fyrsta skiptið í 3 ár! Sjæsa hvað ég er búin að vera að þessu lengi, uppgefin að hugsa um það. Tókst nú samt að týna öllum kommentunum sem hafa verið skrifuð um árin, snillingur.... En jæja, bara meiri ástæða fyrir þá sem lesa þetta að SKRIFA COMMENT! Hint hint (oh skrifaði fyrst hint hont). Verður örugglega lada sport hæg uppfærsla, þolimæði er mikilvæg....
Upptekin býfluga.

Recap: Á síðustu 24 klukkutímum hefur dugnaðurinn í mér verið ógurlegur. Keypti jakka (sem er rétt á eftir skóm sem það erfiðasta í heimi að kaupa, væri fljótari að kaupa mér bíl), sokka (alltaf mikilvægt ) þar á meðal sokka sem eru í sama ættbálki og svifskórnir sem Fanney gaf mér um árið, hreinlega svíf á gullnu skýji þegar ég er í þeim, bol (grænan auðvitað) og reyndar síðan í smá verðlaun fyrstu seríuna af Black Books. Vissuð þið að Dylan Moran býr í Edinborg! Og nei, hef ekki ennþá tekist að hitta hann...miðað við nokkrar símhringingar milli mín og Hörpu síðustu daga þá held ég að það væri bara best að hitta hann aldrei, ekkert gott getur gerst. Er æfinlega þakklát Chris og James fyrir kynna mig fyrir þessari snilld, get enn grenjað úr hlátri yfir þeim, og gerði það í gær, ein inn í stofu. Svona Hitchhiker's Guide í sjónvarpi hérna er t.d. smá dæmi:

Fran: Okay, if I told you that the walls of my flat were actually moving in, would you think that I was strange? Bernard: No, I'd ask you to come 'round and look after my small children.

Manny: Let's paaaaar...
Bernard: Don't you dare use the word "party" as a verb in this shop!

Bernard: [to Fran] You! What have you been telling Kate? She thinks I'm the renaissance. I have to go along with all this "reclusive genius" stuff... she's going to be very upset when she finds out I'm a reclusive wanker.

Stóra verkefnið í dag var að koma einhverskonar skipulagi á herbergið mitt, sem er ennþá fullt af drasli sem ég þarf að fara í gegnum, sortera og henda (já mamma, ég henti stórum svörtum ruslapoka fullum af fötum). Gaf einn poka til góðgerðamála og fór með dót í hreinsun. Það sorglegasta við þetta allt er að ég henti brúna jakkanum mínum. Við áttum í margra ára ástarsambandi, ástríðan kólnaði aldrei. Var keyptur í Monkok markaðinum í Hong Kong, með Birnu. Var í honum þegar Janus var frumsýnt. Hef ferðast út um allt í honum. Vasarnir voru rifnir, allir þrír. Það voru blettir út um hann allan. Og var farin að lykta svolítið skringilega. En hann var jakkinn minn (tár). Og núna deyr hann löngum dauðdaga í ruslafötu einhverstaðar á götuhorni í Edinborg. Með sorg í hjarta kveð ég þennan trausta vin. Plús þá fóru rauðu skórnir mínir með. Keypti þá sumarið áður en ég byrjaði í háskólanum. Man eftir því að ég fór í þá, og fór barasta ekki úr þeim aftur. Það er erfitt að kveðja föt.

Er síðan með slatta af fötum út á snúru, og auðvitað þegar ég var hálfnuð niður í bæ byrjaði að rigna. Auðvitað. Og auðvitað ákvað ég akkúrat þegar ég var að labba út úr dyrunum að skilja regnhlífina eftir. Held að það sé hætt núna, nokkrir dropar geta ekki skaðað. Á morgun eru síðan stórhreingerningar í íbúðinni og klára að kippa þessu fatadótaríi í liðinn.

Sjónvarpsþátturinn: Black Books og heimildarmyndin með Jeremy Irons, "fieldtrip" mmmm
Tónlistin: God is in the House - Nick Cave & the Black Seeds
Bókin: Wonder Boys eftir Michael Chabon
Bíómyndin: Lolita með Jeremy Irons, leikstýrt af Adrian Lyne (afskaplega vanmetin mynd)
Tilvitnunin: (verð að halda smá áfram með Black Books)

[attempting to fill in his tax return form]
Bernard: "What is your mother's maiden name?" What's her first name? I just knew her as "Ma"! That'll have to do. [writing on the form]
Bernard: 'Ma. Possibly deceased'.

Bernard: He looks like a horse in a man costume!

Manny: There's a girl.
Bernard: A what? You know I don't approve of you seeing other girls- people. Who is she?
Manny: Roweena, a friend of Anne's. I met her once and was hoping to meet her again.
Bernard: Oh, I see. [Mockingly] Roweena! Roweeeeena! And what am I supposed to do while you're doing the underpants charleston with this insane, blind tart?
Manny: Why are you getting so angry?
Bernard: I can't help being angry when I'm furious! So, before you go off to raise your bearded freak circus, what's she like?
Manny: She's nice.
Bernard: She's nice, she- dont make me sick into my own scorn. What are her prospects? Does she play the viola? Does she embroider? Is she kind to the servants?
Manny: I don't know. All I know is I like her and there's a good chance that she likes me.
Bernard: [Later] Well, we're going to this party because I'm trying to picture this girl who likes you and all I can see is you in a dress.

fimmtudagur, október 19, 2006

Mikilmennskubrjálæði Íslendinga

http://environment.guardian.co.uk/conservation/story/0,,1925584,00.html

Þetta er sms sem ég fékk frá James (er í Hong Kong akkúrat núna):

"Quote from the guardian - yesterday, 280000 icelanders were reminded who they are - pariahs of the big green world community of animal lovers...the australian government called iceland's decision 'a disgrace'...Icelanders were condembed as 'irresponsible', 'unacceptable' and 'insane'. Ha Ha! Damn right to you bloodhtirsty fuckers. I think that's the only time I've ever seen Icland in the news. Apart from bjork."

Náttúrulega er mikið af þessu grín en hann hefur mikið til málanna að leggja, hvað er þetta með Ísland? Var líka að lesa í Guardian af Baugsmálinu og hvernig allir í viðskiptaheiminum á Íslandi er ein stór klíka. Er þetta myndin sem við viljum gefa heiminum? Er eiginlega bara fyndið að við þykjumst vera einhverskonar stórveldi, talandi um minnimáttarkennd. Og það kaldhæðnislega við þetta allt saman er að það fyrsta sem ég hugsaði þegar ég las smsið var NEI! VIÐ ERUM 300.000 ÞÚSUND! Verð nú samt að segja að ég sé algerlega á móti hvalveiðunum og finnst það skömm hvernig Íslendingar einangra sig frá alþjóðamálum, og það eina sem skiptir máli er hvað við getum grætt, ekki hvernig við getum hjálpað.

Svona til að gefa dæmi þá er ég núna í kúrs sem fjallar um hælisleitendur og flóttamenn. Í þessari viku langaði mig til að vita hvað Ísland væri að gera í þessum málum:

http://www.redcross.is/starfid_heima/haelisleitendur_og_flottamenn/haelisleitendur_a_islandi/

Þetta er algjör skandall, og ættu Íslendingar að gera meira í þessum málum og gera það auðveldara fyrir fólk að byrja nýtt líf í öruggu landi eftir að hafa lent í ógurlegum hremmingum í sínum heimalöndum t.d. pyntingum, nauðgunum og ofsóknum.

Ef að Ísland og Íslendingar ætla að láta ljós sitt skína í þessum heimi þá myndi ég halda að það væri betra að gera það á jákvæðan hátt t.d. með þróunaraðstoð og gera það auðveldara fyrir hælisleitendur að koma til landsins í staðinn fyrir að gera það á neikvæðan hátt með hvalveiðum og stuðningnum sem við veittum við stríðið í Írak.

Úff...er ekki eins reið núna, gott að koma þessu frá sér....en það er ekki nóg að tala um hlutina, það verður að gera eitthvað í þeim!

þriðjudagur, október 10, 2006

NAMMI.IS

Hvernig í ÓSKÖPUNUM tókst mér að búa í útlöndum í (augnablik, verð að telja) FIMM ÁR án þessi að vita til þess að himnaríki væri hægt að finna og hafa aðgang að á netinu? Viljið þið deila því með mér? Oh my. Þetta er svo ekki góð hugmynd. Vísakortið er akkúrat núna að brenna nammigat á ódýra WalMart veskið mitt...Appolló, appelsín, kúlusúkk, Maarud salt og pipar snakk.....anda, klemma, anda, klemma....þetta er alls ekki gott......oooooohhhhhh, það er eins og einhver hafi kippt úr mér innyflunum, vafið þeim utan um mig og hent mér af bjargi í víkinga stíl. Nein, nicht gúd.

Bókin: The Silent Woman - Ted Hughes and Sylvia Plath eftir Janet Malcolm (nýja millinafnið mitt by the way, Malcolm, James gaf mér eitt af sínum því hann vorkenndi mér að hafa ekki neitt)
Misheppnaða augnablikið: Skellti hendinni minni í HUNDAKÚK í dag, já...það er víst þriðjudagur, oj
Myndin: The Bible: Jesus, ég veit, ég veit.....en come on: Gary Oldman sem Pontíus Pílatus, what is not to like?
Tónlistin: Things Have Changed - Bob Dylan, eins og Duracell kanínan sem bara gengur og gengur og gengur og gengur og gengur.......
Staðurinn: Bókasafnið, hvar annarstaðar??
Óskastaðurinn: alveg sama...Á MEÐAN ÉG HEF APOLLÓ, grenj.... (og nei mamma, ég ætla ekki að kaupa íslenskt nammi á netinu)

mánudagur, október 02, 2006

"Það eru allir alltaf að hlaupa."

Þessi frábæra setning hjá mömmu (reyndar um The Da Vinci Code, mjög rétt might I add) er mjög góð lýsing á lífinu akkúrat þessa stundina: ég er alltaf að hlaupa. Fara með Kjartan í skólann, hlaupa í skólann, reyna að lesa, internetast, fara í tíma, prenta út meiri heima vinnu, reyna að troða inn öðrum hlutum sem ég þarf að gera inn á milli t.d. fara í bankann, hlaupa aftur í skólann, ná í Kjartan, laga til, einhverstaðar þarna inni reyni ég að borða, spila spil/fótbolta með Kjartan, hleyp aftur í skólann til að reyna að lesa meira og reyna að eiga mér líf.

En þetta gengur bara ágætlega verð ég að segja. Það ótrúlega er að því uppteknari sem ég er því nauðsynlegra er það að skipuleggja tímann sinn þannig að allt komist fyrir. En verð að viðurkenna að ég er uppgefin á kvöldin, fer oftast upp í um 10 (svona þrem tímum fyrr en ég gerði í fyrra) og virðist vera að koma meiru í verk. Golden times er þegar dagurinn er búin og mér tekst að lesa smá (I am Legend eftir Richard Matheson er snilldin ein, ekki lesa hana Harpa hún er um vampírur) eða glápa á kassan (bíómyndirnar mínar eru aftur komnar til mín, þar sem þar eiga að vera).

Núna fer reyndar að koma að því að ég verði að ákveða hvað í ósköpunum ég ætla að skrifa lokaritgerðina mína um, djöfull...hef voða voða litla hugmynd. Verð að fara setjast niður og ákveða þetta. Tölum ekki meira um það.

Tókst reyndar í gær að læra, fara í bíó og spila póker um kvöldið. Varð ÖNNUR takk fyrir og fór heim með níu pund í vasanum. Reyndar var það ekki út af pókersnilldinni minni heldur voru allir að spila frekar illa, en ó vell...það er prinsippið sem gildir í þessum málum. Játning: Fór að sjá The Devil Wears Prada algjörlega og einungis út af gyðjunni Meryl Streep, og hún stóð svo aldeilis fyrir sínu, eins og hún gerir alltaf. Vandræðin voru að söguþráðurinn og skilaboðin sem myndin gaf var hryllingur. Ef að þú villt standa þig vel í starfi verður þú að slíta samböndin við alla í þínu lífi og ef að þú sérð ekki kærastann þinn á hverjum degi ert þú lús og átt hann ekki skilið. Plús að það er ekki þess virði að vinna mikið í eitt ár til þess að fá draumastarfið þitt. Bara svona til að byrja með....gah, vil ekki einu sinni hugsa um það. Versta var að þegar ég stóð fyrir utan þá heyrði ég hóp af stelpum tala saman um hversu frábært það væri að vera aðstoðarmanneskjur í tískuheiminum þrátt fyrir að þær eru í 0 stærðum og borða aldrei, það er alveg þess virði....hvað? Hvers konar heimi lifum við eiginlega í, er algerlega á móti þessum stöðluðu ímyndum um fegurð.

Allaveganna, hlaupin halda áfram, er að fara í tíma.

Myndin: The Devil Wears Prada, Meryl Streep er goð!
Bókin: I am Legend - Richard Matheson
Tímaritið: Empire

The Top 10 Film Stealers

7 Kevin Kline, A Fish Called Wanda (1988)

"Random comic voodoo - two Pythons upstaged in the same movie by a Shakespearean-trained, proper capitals 'Actor'. In a giant, armpit-sniffing comedy deathstrike, obnoxious nut-job Otto proved such a worrying fit for Kline that, come the fish-eating scene, he offered to do it for real. Sensibly, the makers realised that the only way to stop the out-sized performance was to flatten it with a steamroller." - Emprie Magazine, plús hann vann Óskar.

Tilvitnunin:

Miranda Priestly: The details of your incompetence do not interest me.

-------------

Miranda Priestly: I don't understand why it's so difficult to confirm an appointment.
Emily: I know, I'm so sorry, Miranda. I actually did confirm...
Miranda Priestly: The details of your incompetance do not interest me. Tell Simone I'm not going to prove that girl she sent me for the Brazilian layout. I asked for clean, athletic, smiling; she sent me dirty, tired and paunchy. And RSVP yes to Michael Kors' party, I want the driver to drop me off at 9.30 and pick me up at 9.45 sharp. Then call Natalie at Gloria's Foods and tell her no, for the 40th time, no, I don't want dacquoise, I want tortes filled with warm rhubarb compote. Then call my ex-husband and remind him that the parent/teacher conference at Dalton is tonight. Then call my husband. Ask him to please meet me for dinner at that place I went to with Masima. Also, tell Richard I saw all the pictures that he sent for that feature on the female paratroopers and they're all so deeply unattractive. Is it impossible to find a lovely, slender, female paratrooper? Am I reaching for the stars here? Not really. Also I need to see all the things that Nigel has pulled for Gwyneth's second cover. [seeing Andy]
Miranda Priestly: Who is that?

------------------------

Miranda Priestly: Find me that piece of paper I had in my hand yesterday morning.

------------------------

Miranda Priestly: Yes, move at a glacial pace. You know how that thrills me.

- Meryl Streep, The Devil Wears Prada