Afmælispistill 1: Duke Tom Ferguson og ættarsetrið.
Tom Ferguson varð 21 snemma í janúar 2006. Hann thesbian mikill og stórvinur. Fyrst var farið að tala um afmælið í ágúst 2005 og búist var við að þetta yrði THE social event ársins. Við urðum ekki fyrir vonbrigðum. Fjölskyldan hans á "sumarbústað" á vesturströnd Skotlands, sem er meira estate eða Jane Austine "cottage" heldur en sumarbústaður. Er samansett af fjórum mismunandi byggingum sem mynda ferhyrning, en inn í miðjunni er garður með litlum göngustígum og litlu torgi. Ég og James fórum þangað í byrjun september 2005 til að slaka á áður en skólinn byrjaði. Þetta var bara smá hittingur með nokkrum vinum en þvílíkur hittingur. Foreldrar Tom leyfðu okkur að nota allt húsið, gáfu okkur heimild til að taka allt sem við vildum úr frystirnum og ískápnu (þar á meðal grænmetisgarðinum), nota heita pottinn og ofan á allt saman gáfu okkur tvo kassa af rauðvíni svona ef að við yrðum þyrst og sögðu að ef að þetta dyggði ekki væri meira til. Þið getið ímyndað ykkur hversu spennt ég og James vorum út af afmælinu ef að þetta var bara normal hittingur. Við urðum ekki fyrir vonbrigðum.
Fyrst voru send boðskort. Síðan kom dagurinn, við vorum öll á nálum. Þetta var "Black tie" þannig að síðkjólar og jakkaföt voru möst. Keypti mér síðan svartan kjól og rautt sjal, tók mig bara nokkuð vel út verð ég að segja. Við byrjuðum á rútuferð á versturströndina þar sem mestur tími fór í að semja hörmuleg ljóð og lélegan skáldskap um Tom, skemmtum okkur konunglega. Næst var það bátsferð og á áfangastaðnum tóku rútur á móti okkur. Þið gerið ykkur grein fyrir að þetta voru meira en 20-30 krakkar og að um 100 manns var boðiði í veisluna. Við vorum ekki viss um hvernig svefnstöðunum yrði háttað, þó að þar var mikil vissa um að lítið yrði sofið hvort sem er þannig að höfðum ekki miklar áhyggjur.
Þegar á áfangastað var komið sáum við að áhyggjurnar, ef að þær hefðu verið til staðar, hefðu verið gjörsamlega óþarfar. Þetta var fjögurra hæða höll með eldhúsi, fullt af stofum og herbergi fyrir alla. Ég og Kishani hlupum upp og náðum í besta herbergið, við erum svo fullorðinslegar. Húsið fylltist fljótlega af hlátri og öskrum þar sem enginn trúði því hversu fáránlega dásamlegt þetta hús væri. (By the way, eyddi morgninum næsta dag úti á bekk að lesa, ekkert nema ég, tré, gras og kindur....getur það verið betra). Við vorum í risaherbergi með arin, fáránlegu útsýni, queen size rúmmi og okkar eigin baðherbergi með sturtu og baði.
Eftir allan undirbúninginn var skellt sér af stað. Fyrst var kokteil boð, síðan þriggja rétta máltíð, skoskir dansar og opin bar. Kampavínið flæddi um öll gólf, maturinn var svo vel eldaður að hann bráðnaði upp í manni og allir glaðir, klæddir í sínu besta. Ég spjallaði við fólkið sem sat á mínu borði og bróðir hans Toms sá til þess að rauðvínsglasið mitt væri aldrei tómt. Síðan kom "the kicker": Skosku dansarnir. Ó minn gvöð, almáttugur hvað ég og Chris gerðum okkur að miklu fífli. Við kunnum náttúrulega ekki neitt, ekki baun....mundi ekki einu sinni cha cha skrefin sem ég lærði í grunnskóla. Auðvitað var vínið aðeins farið að segja til sín og ekki hjálpaði það. En ótrúlega var þetta gaman. Dönsuðum eins og fífl á meðan við vorum að reyna að horfa hvað aðrir voru að gera. Þetta eru HÓPDANSAR, þar sem alltaf er verið að skipta um dansfélaga og inn á milli er fullt af snúningum. Það urðu meira að segja nokkur dansslys, ein stelpa flaug á hausinn beint inn í röð af stólum og annari var kastað á tjaldveginn.
Síðan var opin bar og DJað fram á nótt. Ég, Noa og Kishani tókum nokkur vel valin diskóspor ala Beyonce og Madonna. Mér tókst reyndar ótrúlega að sofna inn í stofunni hjá afmælisbarninu í um tvo tíma og síðan var haldið heim á leið. Komst reyndar síðan að því að Chris hafði tekist að detta ofan í skurð sem ég bendi honum enn á. Við erum náttúrulega öll frá góðum heimilum, vil bara benda á það.
La Fin
Næsti pistill: James Yateman, birthday extraodrinare og grímusnillingur.
Tónlistinn: Tracy Chapman - At this point in my life
Sjónvarpsþátturinn: Frasier
Myndin: Damage með Jeremy Irons (er að hita upp)
Manneskjan: Sara Ruth Johnson, hún er 21 árs í dag....úff annað afmæli
Tom Ferguson varð 21 snemma í janúar 2006. Hann thesbian mikill og stórvinur. Fyrst var farið að tala um afmælið í ágúst 2005 og búist var við að þetta yrði THE social event ársins. Við urðum ekki fyrir vonbrigðum. Fjölskyldan hans á "sumarbústað" á vesturströnd Skotlands, sem er meira estate eða Jane Austine "cottage" heldur en sumarbústaður. Er samansett af fjórum mismunandi byggingum sem mynda ferhyrning, en inn í miðjunni er garður með litlum göngustígum og litlu torgi. Ég og James fórum þangað í byrjun september 2005 til að slaka á áður en skólinn byrjaði. Þetta var bara smá hittingur með nokkrum vinum en þvílíkur hittingur. Foreldrar Tom leyfðu okkur að nota allt húsið, gáfu okkur heimild til að taka allt sem við vildum úr frystirnum og ískápnu (þar á meðal grænmetisgarðinum), nota heita pottinn og ofan á allt saman gáfu okkur tvo kassa af rauðvíni svona ef að við yrðum þyrst og sögðu að ef að þetta dyggði ekki væri meira til. Þið getið ímyndað ykkur hversu spennt ég og James vorum út af afmælinu ef að þetta var bara normal hittingur. Við urðum ekki fyrir vonbrigðum.
Fyrst voru send boðskort. Síðan kom dagurinn, við vorum öll á nálum. Þetta var "Black tie" þannig að síðkjólar og jakkaföt voru möst. Keypti mér síðan svartan kjól og rautt sjal, tók mig bara nokkuð vel út verð ég að segja. Við byrjuðum á rútuferð á versturströndina þar sem mestur tími fór í að semja hörmuleg ljóð og lélegan skáldskap um Tom, skemmtum okkur konunglega. Næst var það bátsferð og á áfangastaðnum tóku rútur á móti okkur. Þið gerið ykkur grein fyrir að þetta voru meira en 20-30 krakkar og að um 100 manns var boðiði í veisluna. Við vorum ekki viss um hvernig svefnstöðunum yrði háttað, þó að þar var mikil vissa um að lítið yrði sofið hvort sem er þannig að höfðum ekki miklar áhyggjur.
Þegar á áfangastað var komið sáum við að áhyggjurnar, ef að þær hefðu verið til staðar, hefðu verið gjörsamlega óþarfar. Þetta var fjögurra hæða höll með eldhúsi, fullt af stofum og herbergi fyrir alla. Ég og Kishani hlupum upp og náðum í besta herbergið, við erum svo fullorðinslegar. Húsið fylltist fljótlega af hlátri og öskrum þar sem enginn trúði því hversu fáránlega dásamlegt þetta hús væri. (By the way, eyddi morgninum næsta dag úti á bekk að lesa, ekkert nema ég, tré, gras og kindur....getur það verið betra). Við vorum í risaherbergi með arin, fáránlegu útsýni, queen size rúmmi og okkar eigin baðherbergi með sturtu og baði.
Eftir allan undirbúninginn var skellt sér af stað. Fyrst var kokteil boð, síðan þriggja rétta máltíð, skoskir dansar og opin bar. Kampavínið flæddi um öll gólf, maturinn var svo vel eldaður að hann bráðnaði upp í manni og allir glaðir, klæddir í sínu besta. Ég spjallaði við fólkið sem sat á mínu borði og bróðir hans Toms sá til þess að rauðvínsglasið mitt væri aldrei tómt. Síðan kom "the kicker": Skosku dansarnir. Ó minn gvöð, almáttugur hvað ég og Chris gerðum okkur að miklu fífli. Við kunnum náttúrulega ekki neitt, ekki baun....mundi ekki einu sinni cha cha skrefin sem ég lærði í grunnskóla. Auðvitað var vínið aðeins farið að segja til sín og ekki hjálpaði það. En ótrúlega var þetta gaman. Dönsuðum eins og fífl á meðan við vorum að reyna að horfa hvað aðrir voru að gera. Þetta eru HÓPDANSAR, þar sem alltaf er verið að skipta um dansfélaga og inn á milli er fullt af snúningum. Það urðu meira að segja nokkur dansslys, ein stelpa flaug á hausinn beint inn í röð af stólum og annari var kastað á tjaldveginn.
Síðan var opin bar og DJað fram á nótt. Ég, Noa og Kishani tókum nokkur vel valin diskóspor ala Beyonce og Madonna. Mér tókst reyndar ótrúlega að sofna inn í stofunni hjá afmælisbarninu í um tvo tíma og síðan var haldið heim á leið. Komst reyndar síðan að því að Chris hafði tekist að detta ofan í skurð sem ég bendi honum enn á. Við erum náttúrulega öll frá góðum heimilum, vil bara benda á það.
La Fin
Næsti pistill: James Yateman, birthday extraodrinare og grímusnillingur.
Tónlistinn: Tracy Chapman - At this point in my life
Sjónvarpsþátturinn: Frasier
Myndin: Damage með Jeremy Irons (er að hita upp)
Manneskjan: Sara Ruth Johnson, hún er 21 árs í dag....úff annað afmæli
