Kommentaðu nafninu þínu og...

Ég segi þér eitthvað handahófskennt um þig.
Ég segi þér hvaða lag/mynd minnir mig á þig.
Ég segi þér hvaða bragð minnir mig á þig.
Ég segi þér eitthvað sem meikar bara sens fyrir mig og þig.
Ég segi þér fyrstu ljósu minninguna mína af þér.
Ég segi þér á hvaða dýr þú minnir mig á.
Ég spyr þig að einhverju sem ég hef lengi velt fyrir mér um þig.
Ef þú lest þetta þá verðurðu að setja þetta á bloggið þitt...

Note: Someone said I was trustworthy;)

Misheppnaða Sigríður.

OOOOooohhhhh, ég gerði mig að veraldarfífli á mánudaginn og er enn að þjást vegna þess. Var að fara í mannfræðiprófið eftir hádegi. Kom svolítið snemma bara svona til að draga andann þangað til ég færi enn en ákvað samt að kíkja eftir fólki, sá ekki neinn. Lýsing á prófstaðnum er nú nauðsynleg: Þetta var í Old College sem er risastór samkomustaður sem inniheldur skrifstofur, bókasafn og fyrirlestrasali. Labbað er í gegnum hlið þar sem komið er inn í mini-hallargarð sem er rammaður inn af litlum vegg, sem er um hálfur meter á hæð. Jæja, inn fór ég og var að leita að fólki. Heyrði alltí einu öskrað mjög hátt: SIGGA!!! Allir tóku eftir því, sem var ekkert sérstaklega merkilegt á þeim tímapúnkti. Þarna sátu stelpurnar sem ég hafði unnið mannfræðiverkefni með og þekki nokkuð vel. Ég ákveð, í minni snilli, að stytta mér leið til þeirra með því að hoppa yfir vegginn....vel gert Sigríður. Akkúrat á þeirri sekúndu þar sem ég er að snúa mér og hoppa í leiðinni keyrir sendiferðabíll framhjá mér, ég held náttúrulega að það sé verið að fara keyra yfir mig þannig að ég missi algjörlega jafnvægið. Í miðju stökki rek ég vinstri fótinn í veginn og flýg í gegnum loftið í láréttri stellingu. Auðvitað endar það með því að ég ligg killiflöt á mölinni fyrir framan helmingin af mannfræðinemunum, og örugglega fleira fólki. Ég endur tek: Vel gert Sigríður.

Leið svo sem vel eftir þetta, stolltið bara svolítið sært...sérstaklega eftir því að fólkið sem ég stökk að hitta lá í algjörum krampa næstu tíu mínúturnar. Hélt að þetta tilheyrði sögunni til...þangað til ég vaknaði á þriðjudagsmorguninn: Ég var svo sár í ölllum líkamanum, alveg upp í háls... þessari misheppnun ætlar ekki að enda. Er enn hálf aum...eins og ég hafi verið að landa stanslaust í 12 tíma. Úff...svo virðist þó að maður flytji úr landi þá er ekki hægt að skilja misheppnina eftir, hún eltir mann eins og rándýr....gleði gleði...

Lagið: Blondie - Maria
Myndin: Kingdom of Heaven (þetta er tæknilega lærdómur)
Bókin: Tales of Mystery and Imagination - Edgar Allan Poe
Hluturinn: Helvítis veggurinn, ætla að fara með hamar og berja hann niður. Allt honum að kenna.

Skáldajötunn

"Þú ert nýjungagjarn, tilfinningaríkur innipúki.
Skáldajötunninn er svo opinn fyrir nýjungum á sviði lista og menningar að honum tekst að sjá list út úr óbreyttri skranhrúgu eða einmana slettu á striga. Skáldajötunninn tekur til í herberginu sínu og kallar það listrænan gjörning. Hann er mjög líklega með óskrifaða skáldsögu í hausnum eða óútgefna bók í skrifborðsskúffunni, þ.e. ef hann hefur ekki þegar fengið bók sína útgefna.

Skáldajötunninn lifir fyrir listina og myndi frekar kaupa blek fyrir fjaðurstafinn sinn heldur en brauðhleif þótt hann hefði farið án matar svo dögum skipti. Hann unir sér vel einn með eigin hyldjúpu hugsunum."

Hvaða jötunn ert þú? - http://www.stilbrot.com/trollafell/konnun/

Próf og ammli.

Þá er enn eitt árið liðið og annað ammli hlupið í burtu með skottið milli lappana, 22...Það kom að því, er rétt að sigast inn á hálfþrítugsaldurinn, hvað er málið eiginlega? Var frekar lítið varið í daginn svona þegar tekið er tillit til þess að ég eyddi helmingnum af honum á biblioteket að læra fyrir prófin sem byrja í næstu viku, KRÆST ALMIGHTY! Síðan fórum ég, James og Chris á pöbban þar sem skellt var í sig smá bjór og síðan heim að læra meira. En á plúshliðinni fékk ég allskonar flott e-mail, kort og bók frá James. Síðan talaði ég bæði við mömmu og Systu í símann, það mætti halda að ég hafi átt afmæli. Ah, það er rétt....ég átti afmæli.

Stórfréttir: Ég er koma heim um jólin, snilld. Svo að ég sé nú nákvæm (eins og ég er alltaf ekki satt) verður heimkoman (stórviðburðurinn eins og ég kýs að kalla það) sunnudaginn 18. des sem gefur mér plentí tíma til að fara í laugarvegsrölt með Systu, kaupa jólagjafir, skreyta herbergið (með þeim 3987542305763205702 kössum af jóladóti sem ég á), lesa, glápa á sjónvarpið, hitta vini og vanda menn (Harpa, CSI, ég...win win situation), skrifa jólakort (sem munu koma svolítið seint) og vonandi vinna. Jáhá, ég ætlast ekki til mikils. Ah og þar inn á milli háma í mig smákökum, pulsum og drukna í appelsíni. Tel þetta vera mjög raunsætt plan ekki satt? Vil helst ekki fá alvöru svar við þessari spurningu.

Lagið: God is in the House - Nick Cave
Sjónvarpsþátturinn: Whose line is it anyway? (grátur vegna hláturs)
Bókin: Lærubækur....og The Name of the Rose - Umberto Eco
Kortið: Ammliskortið frá Nils, kem með það heim það er svo mikil snilld.
Manneskjan: Allir sem eiga afmæli í byrjun des.: Ég, Harpa, Vincent, Gréta, Nils og margir margir fleiri.....
Myndin: Close My Eyes með Alan Rickman og Clive Owen