Júróvision

Horfði á framlag okkar Íslendinga til Júróvision í dag og verð að segja að ég er ekki beint hoppandi af gleði. Hvenær ætlum við að taka einhverja áhættu? Senda Botnleðju eða tvo gamla kalla með kassagítar eins og Danir gerðu, og þeir unnu. Já já, ég veit að við sendum Pál Óskar með stelpum í sadó/masókista búningum...Versta var að þetta lag er alltof amerískt í alla staði. Var ég sú eina sem hugsaði um Toxic með Britney Spears? Held að það sé einhver bútur sem var mjög svipaður. Talandi um samlíkingar ég hugsaði líka um Grikkjan í magabolnum síðan í fyrra því að algjörlega út úr kú í miðju laginu er fáránlegt dansatriði sem bara virkar alls ekki.

Miklu skemmtilegra að horfa á Spaugstofuna eftir á. Hélt að ég myndi drepast úr hlátri þegar þeir tóku Gísla Martein og fóru síðan í gegnum Júróvisionlöginn, fannst reyndar að þeir hefðu getað gert meira grín af Sjúbbídú. Það er án efa versta lag sem hefur nokkurn tímann verið sent frá Íslandi í keppnina. Ah, kemst enn ekki yfir það hvað ég er glöð að fá Spaugstofuna hingað. Svo margir margir góðir punktar. En verð að viðurkenna að grínið þeirra um lagið hans Páls er alltaf jafn ógeðslegt. Ugh, Pálmi, Kalli og allir þeir í þröngum leðurnærfötum fyrir konur.....ekki gott. En þrátt fyrir alla mína gagnrýni þá læðst samt að mér sá lúmski grunur að við gætum átt séns í keppnina, Júróvision er ekki beint fræg fyrir gæði. Er samt svolítið hrædd við þá staðreynd að lagið vantar sama kraft og fyrra lagið hennar Selmu.

Bestu fréttirnar eru þær að eftir þriggja ára fjarveru frá Júróvision verð ég loksins heima til að horfa. FRÁBÆRT! Síðast þegar það gerðist var það held ég í útskriftinni hennar Hörpu...er það rétt? Held það. Síðasta ár horfðum ég og Nils á mjög slitrótta útsendingu á netinu klukkan þrjú að nóttu í tölvunni hans Nils. Enginn annar virstist hafa minnstan áhuga. Skrítið. Ah verð að bæta við einu: Hvað er málið að sína ekki frá þegar Michael Flatley og co komu á svið í Írlandi, uppruna Riverdance? Man ennþá eftir að hafa horft á það. Þvílík snilld. Allir upprifjunarþættir um Júróvision ættu að vera skildugir til að hafa klippuna.

Búin að vera ótrúlega dugleg í dag. Dressaði mig smá upp. Tveir bómullarbolir, takk mamma fyrir að stilla þetta inn, og nýjar buxur. Verð að koma vel fyrir í Norge ekki satt? Bara vika eftir af skólanum og ég get ekki beðið að fara til Noregs. Hrikalega verður gaman.

Tónninn: Chocolate - Snow Patrol

Litlu fuglarnir mínir flognir...

Já, í dag þann 18. mars flugu landskonurnar Birna og Harpa af landi brott til fyrirheitna landsins: USA. Þar munu þær koma við í New York, þaðan til Panama sem verður stoppað í um klukkutíma og síðan onwards and upwards (jah eða downwards í þessu tilfelli) til Brasilíu. Já, Suður Ameríku ferðalagið mikla er hafið og ég er skilin eftir í Evrópu. Öfund. En nei svona í alvöru, er alveg fáránlega glöð með að þær hafi skellt sér. Muniði að haga ykkur stelpur mínar, sína að þið séuð frá góðu heimili. Hehe. Hafiði það alltof skemmtilegt, borðið góðan mat, hittið frábært fólk, sjáið allt það ótrúlega sem fyrirfinnst í heiminum og komiði heim í heilu lagi takk fyrir. Mun sakna ykkar í atóm.

Setningin:

"Though we travel the world over to find the beautiful, we must carry it with us or we find it not." - Ralph Waldo Emerson

Þið fallegu (á sál og líkama) einstaklingar ættuð ekki að vera í milkum vandræðum með að lýsa geislum ykkar á nýja heimshornið.

Tónninn:

Leaving On A Jet Plane - Chantal Kreviazuk

og

Knock on Wood - Amii Stewart (og allir gera dansinn, ég veit þið munið hann ennþá)

Fjallhaugur af vinnu

Nú er svo komið að heimalærdómurinn hefur náð í rófuna á mér. Jæja, þá er ekkert annað hægt að gera heldur en að setjast niður og byrja. Þarf að skila ritgerð í næstu viku í indverskri sögu og ég er að byrja núna, held að þetta sé mikil framför. Of margar ritgerðar hafa verið skrifaðar á 24 klukkutíma taugaáfalli, er ekki hollt til lengdar. Sé fram á allskonar hluti sem verða að gerast á næstu 10 dögum. Pakka, ekki bara ofan í tösku heldur að flytja tímabundið úr Pollock vegna þess að ég neita að borga meira fyrir herbergið mitt, redda stað til að sofa, læra, finna íbúð....listinn virðist vera endalaust. En ég er alveg tilbúin til að leggja smá á mig fyrir páskana, djöfull hlakka ég til.

Er meira að segja næstum búin að redda gistingu í London, mér að kostnaðarlausu. Stelpa sem var með mér í LPC verður heima hjá sér í London þegar ég strauja í gegn og bauð mér að gista heima hjá sér. Mjög gott í alla staði, frábær stelpa. Ekki er verra að hún býr víst í geðveiku húsi einhverstaðar í miðborg London. Sé mig alveg fyrir mér í posh crowdinu í London, passa örugglega vel in. Jah...

Vinnan bíður og bara klukkutími í CSI! Vei.

Tónninn: Bloc Party - Helicopter

Setningin:

Woman Fan: How do you write women so well?
Melvin Udall: I think of a man, and then take away reason and accountability.

- As Good As It Gets

Samsæri og hárteygjur.

Núna er ég algjörlega sannfærð. Þetta er þriðja tilraunin mín til þess að skrifa þetta blogg þar sem ég að kvarta um Vodafone. Þeir hafa náð völdum yfir alheiminum. Búið að vera vesen með símann minn: Get ekki hringt til annarra landa, gat ekki borgað símareikninginn minn og get ekki opnað reikning á netinu. Drasl er þetta. Símanum mínum var lokað þannig að ég ákvað að skrifa þeim e-mail þar sem ég útskýrði mitt mál. Þetta var svarið: Hringdu í okkur. Catch-22 anyone?

En í dag er mikill merkisdagur. Herrar mínir og frúr, í fyrsta skipti í næstum tíu ár (vá hvað maðuru er orðinn aldraður) er Sigríður Jónsdóttir með teygju í hárinu! Viljiði pæla. Þetta er meira út af nennu og nýsku heldur en nokkru öðru. Nenni ekki að finna mér góða manneskju til að klippa á mér hárið og tými því ekki heldur. Oh hvað ég sakna þess að nota þessi orð: nenni og tými. Hehe, power in my will eh Harpa...hint hint.

Tónninn: Tom Waits - Old Shoes (& Picture Postcards)

Risin upp!

Nei nei, er ekki að tala um páskana, jah allaveganna í ekki í þessu samhengi. Jæja, þá er ég búin að líkja mér við Krist...byrjar vel. Bara smá páskadjók til að byrja með. Er búin að eyða síðasta klukkutímanum í að klára að plana páskafríið. Vil ekkert vera sérstaklega að monta mig, nei vitið þið ég vil monta mig! Fer frá Glasgow til London 25 mars þar sem fríð mun byrja á stórkostlegum nótum: Kevin Spacey á sviði takk fyrir punktu og búið. Hét því þegar ég byrjaði í skóla í Edinborg að nýta hvert einasta tækifæri sem gæfist til að fara í leikhús í London og held að þetta passi vel þar inn í. Leikritið heitir National Anthems og verður sýnt í Old Vic (http://www.oldvictheatre.com). Búin að panta miða og allt saman! Verð bara að vona að ég fái sömu óvæntu gjöf og Harpa þegar hún sá Kenneth Branagh um árið (er ekki enn búin að fyrirgefa þér það).

Dagur tvö: Flýg til Haugasunds! Jamm, búin að panta ferð til Noregs þar sem ég mun eyða um 10 dögum í norskum vellystingum með Nils og fjölskyldunni hans í Sand. Hlakka alveg einstaklega mikið til svona fyrir utan þau smáatriði að það er búið að skrá mig til að taka þátt í GÖNGUSKÍÐAVESENI! Úff, hef tvisvar farið á gönguskíði og ég er alveg viss um það að Johnsonfjölskyldan er enn að hlægja. Algjör mistök. Núna hef ég tækifæri til þess að gera mig að fífli fyrir framan fjölskyldu númer tvö í öðrum heimshluta. Ó hvað ég hlakka til. Nei svona í fúlustu alvöru þá verður þetta mjög low key ferð. Lítið planað nema eyða sem mestum tíma í að tala um ekki neitt við Nils, borða grillmat og ferðast um nágrenni Sand. Ég heimta allaveganna 15 stiga hita og sól takk!

Talandi um ferðalög. Þá er ástæða fyrir því að síðustu tvær vikur hef ég gjörsamlega dottið út af kortinu. Fékk tvær heimsóknir á síðustu vikum og inn á milli var algjör góssentíð (ef svo skildi kalla) í ritgerðavinnu. Algjört brjálæði, en djöfull var það gaman. Til að byrja með kom Harpa. Það eru enginn orð yfir því hversu alltof skemmtileg og alltof stutt þessi ferð var. Trúi því varla enn að hún hafi komið hvað þá því sem við gerðum: RIVERDANCE. Sat stjörf í tvö tíma og verð að viðurkenna að ég hef aldrei á minni æfi grátið eins mikið yfir neinu sem ég hef séð á sviði eða í bíó. Satt er að Riverdance er ekki þekkt fyrir að vera mikil tragedía en hjálp ég bara réð ekki við mig. Í hvert einasta skipti sem flautan eða fiðlan hljómaði þá var mér allri lokið, hvað þá þegar þetta sturlaða fólk byrjaði að dansa. Þá er kominn tími til að lýsa flamengódansinum, ef að það er hægt því að ég fæ enn gæsahúð við að hugsa um það.

Ýmindið ykkur: 500 (örugglega fleiri) áhorfendur í losti vegna eins flamengódansara. Það var ekki einu auga blikkað meðan hún var á sviði. Þvílíkur kraftur. Þvílík mýkt. Algjörlega einstakt.

En eins og með bestu vini þá var lítið gert fyrir utan það að tala, borða góðan mat og drekka enn betri bjór. Ekkert er betra. Jah, fyrir utan að við erum búnar að finna hið sanna heimili Hörpu: Edinborgarkastala. Er alveg viss um að hún hafi einhvertímann búið þarna, miðað við viðbrögðin. Hvað get ég sagt: Ég var Íri og hún var drottning Englands, hljómar nokkurn veginn rétt. Allaveganna, ég bara get ekki skrifað meira um þessa ferð, það var hreinlega of gaman. Djöfullinn hvað ég vildi að þú værir hérna að læra Harpa, vesen er þetta með okkur að vera alltaf á sitt hvoru heimshvelinu (ég tek mestu sökina að mér).

Síðan kom vinna sem ég vil helst ekki upplifa aftur þannig að ég held að það sé best barasta að sleppa því að skrifa um hana. Svona fyrir utan það að félagsfræðiritgerðin mín var um sértrúasöfnuði sem var einstaklega skemmtilegt umræðuefni. Er að lesa bók um Japanska söfnuðinn sem réðst á neðanjarðarkerfið í Tokyo fyrir um áratug, mjög áhugavert.

Helgina þar á eftir kom Tessa vinkona mín frá Sheffield sem var með mér í LPC. Sama var upp á teningnum þá helgina. Endalaust spjall, mikið labb og upprifjun frá LPC. Inn á milli var borðað og farið í bíó þar sem ég dró hana á Vanity Fair (var að sjá hana í þriðja skiptið) og fórum á Shakespeare mynd líka. Ekki hvaða vinir sem er sem geta farið að sjá svoleiðis. Hún fór heim fyrir um viku. Þá tók við að vinna upp tapaðan tíma í skólanum sem gekk bara fínt.

Fór á Píkusögur á fimmtudaginn, passar að Eve Ensler er að koma til Íslands þegar ég er í burtu (gott) og Sweet Charity á laugardaginn, föstudagskvöldið fór síðan í fjáröflunarkvöld fyrir Bedlamleikhúsið. Meiri lærdómur og SLÖKUN!

Jæja, verð að fara hætta þessu svo að lesendur hreinlega nenni að klára þetta blogg. Reyni að bæta inn hlutum seinna sem ég hef gleymt. Vonandi hafa það allir gott heima. Takk Fanney fyrir ljóðið. Var alveg ótrúlega fallegt. Prentaði það út og hengdi á vegginn við hliðina á John Lennon plagatinu mínu með textanum frá Imagine. Látið ykkur líða vel.

Tónninn: The Killers - All These Things That I've Done

Setningin:

[Bill Clinton is playing the saxophone in a marching parade]
Moe: Hey Clinton, get back to work.
Bill Clinton: Make me.

- The Simpsons