I confess and hope to be redeemed from my sins....

Jah, þó að ég sé trúlaus verð ég einhverstaðar að fá fyrirgefningu fyrir syndirnar, bloggleysissyndirnar. Síðasti mánuðurinn í Edinborg var geðveiki á geðsýki ofan: Próf, íbúðarleit, máltíðir, meiri lærdómur, foreldra-og Nils heimsókn (sem ég vildi frekar kalla: Nils - The search for the perfect son-in-law, við skulum ekki ræða þetta nánar), London, Oxford, drykkja og allt þar á milli. Anyhow, sá mánuður mun ekki verða ritaður niður á þessu bloggi og ef að einhver hefur áhuga að vita meira um hvað dreif á daga mína á þessum punktum í tímanum þá mæli ég eindregið með því að nota gamla tækni: Einfaldlega spurja mig face-to-face, so to speak. Ah, alltaf er ég jafn mikil snillingur í að afmá tilvik sem ég ber ábyrgð á, hehe joke's on you!

Ekki þarf víst að tilkinna að ég er komin heim, flestir voru mættir í grillið á sunnudaginn. Smá innskot: Carmela úr Sopranos var að neita David Strathairn! Er konan rugluð? Svona atriði er ekki trúverðugt á neinn hátt! Kynþokkinn lekur af honum! Skil ekki hvernig fólk getur tekið Brad Pitt framyfir Strathairn (önnur mynd), óskiljanlegt. Anyway, back to the point. Eins mikil snilld og Edinborg er þá er einstaklega gott að koma heim og slaka algjörlega á, ekkert nema svefn, lestur og imbagláp, mjög gott. Fyrsta verk á dagskrá á mánudaginn var að taka bækur af bókasafninu, hin heilaga þrenna: Krimmi (Michael Connelly), fagurbókmenntir (Strindberg) og lærdómur (Reisubók Guðríðar Símonardóttur).

Eins gott að finna nóg að gera þar sem allir virðast vera fluttir úr Grindavík. Erla og Erna til RVK, Brina og Harpa til Argentínu. Er þetta eðlilegt? I think not.

Tónninn: My Love Is - Lone Star Soundtrack
Myndin: L.A. Story (gömul mynd með Steve Martin sem er alltof fyndin til að horfa ekki á)
Bókin: Top Ten - Ryne Douglas Pearson (fjöldamorðingjakrimmi)