sunnudagur, desember 12, 2004

FINITO AND INCOGNITO!

Loksins, loksins, loksins! Prófin búin og jólafríiið byrjað. Snilldin er endalaus og mun magnast þegar ég lendi á klakanum. Síðustu dagarnir eru búinir að vera helvíti góðir verður að viðurkennast. Skellti mér í smá partí á föstudagskvöldið sem endaði í bíói, alveg óvart. Fór á Dead of Night í Filmhouse bíóinu hérna í bæ og það sem hún kom á óvart. Ótrúlega merkileg svarthvít mynd frá 1945 sem fjallar um arkítekt sem kemur til að meta hús. Þegar hann kemur er teboð í gangi, ekta England, og kemur í ljós að hann þekkir allt fólkið þarna, úr draumi sem hann dreymir stöðugt. Þegar hann deilir þessu með hinum gestunum deila þau sínum undarlegu sögum. Úff, mjög áhugavert og hryllilega fyndið. Golfbúturinn er nauðsyn að sjá, vildi að ég gæti sýnt pabba hann, myndi skemmta sér. Oj, síðan var brúða sem vaknaði til lífsins, úff, hélt að það myndi líða yfir mig, höndla svoleiðis ekki vel.
Laugardagurinn var búin að vera planaður mjög lengi: Kaupa jólagjafir. Enn hann fór til helvítis í handtösku strax á föstudaginn. Þá var mér boðið í kveðjuhádegismat með nokkrum vinum og endaði síðan á listasafni með Chaz, vini mínum frá USA. Um kvöldið endaði ég síðan aftur í bíó, reyndar ein, á The Phantom of the Opera. Verð að viðurkenna að ég varð fyrir smá vonbrigðum. Held að það tengist því að hljóðkerfið var ekki nógu gott þannig að mér tókst ekki að gleyma mér í myndinni. Mjög áhugaverð samt sem áður og þess virði að sjá. Sérstaklega The Phantom. Mjög góður í alla staði. Fjandinn hafi það, var líka ekki sátt með hvernig myndin endaði. Ætla ekki að segja neitt en fjandinn hafi það!
Hm, gerði loksins eitthvað af viti í dag. Fór að versla klukkan tíu með smá leiðangri fyrir systur mína. Og já, fór síðan í þriðja sinn í bíó. Nota bene, er ekki búin að fara í margar margar vikur þannig að það var komin tími til og þetta var sko ekkert slor: AN AMERICAN IN PARIS! Gene Kelly á stórum skjá að syngja og dansa. Er hægt að hafa það betra. Búin að sjá hana hundrað sinnum en er alltaf jafn frábær. He he, var líka eins gott að ég mætti til að lækka meðalaldurinn á áhorfendum. Var örugglega 20 árum yngri en næsta manneskja í aldursstiganum og hló hæst af öllum.
Jerry Mulligan: That's... quite a dress you almost have on.
Milo Roberts: Thanks.
Jerry Mulligan: What holds it up?
Milo Roberts: Modesty.
Allaveganna, eftir tvo tíma af dansandi undralandi fór ég virkilega að versla. Keypti nokkrar jólagjafir plús var mikil þörf á nýjum jólafötum, ekki keypt svoleiðis mjög lengi. Og ef að ég á að segja satt þá saknaði ég þess ekkert, rosalega er leiðinlegt að kaupa jólaföt. Vesen, held að mér hafi tekist ágætlega til. Fór síðan heim á leið og þegar þangað var komið var farið að þvo. Vá, var að fatta núna hvað ég er búin að vera ofboðslega dugleg í dag. Þvílíkt afrek. Anyway, þarf að klára að versla á morgun svo ekki sé minnst á pakka, annað vesen nenni því barasta alls ekki.
Verður örugglega síðasta bloggið áður en ég kem heim klukkan 13:05 á þriðjudaginn. Sjáumst!

fimmtudagur, desember 09, 2004

One down, one to go.

Undarlegt þegar eitt lítið skref getur mögulega þýtt miklu meira heldur en mér finnst það þýða. Hm, tók fyrsta háskólaprófið mitt í gær, í mannfræði. Það gekk. Punktur. Var ekki viss um hvernig þetta myndi allt ganga og var frekar óörugg verð ég að viðurkenna. Alltaf erfitt að taka próf í nýjum skóla. Skrifaði allaveganna nóg, stanslaust í tvo tíma. Sumt var snúnara en annað og endaði í smá tímahraki. En málið er bara að ég veit ekki hvað ég á að halda því að ég veit ekki alveg hvað kennararnir vilja sjá í þessum prófum. Þannig að þó að ég skrifaði nóg og fannst ég allaveganna vera að reyna koma vissum hlutum á framfæri þá er það eina sem ég get gert er að bíða og sjá til. Félagsfræðiprófið er á morgun og síðan er ég barasta búin. Mjög gott.

Fyrir utan prófið í gær þá var afmælisdagurinn minn mjög rólegur, en mjög góður. Fór út að borða á Marakóskum veitingastað með vini mínum frá Austurríki. Alveg frábært, tek alla þá sem koma að heimsækja mig á þann stað. Fékk símhringingu frá mömmu, frábært powerpoint kort frá Systu (alveg frábært), talaði við Hörpu í símanum, og spjallaði við nokkra góða vini á MSN þar sem Nils mútaði mér til að koma til Noregs með kökubakstri. He he, það virkaði allaveganna. Hef verið að hugsa um að fara til Noregs að heimsækja hann um páskana. Hef aldrei komið til Noregs, er bara farin að hlakka til.

Jæja, próflestur bíður.

Tónninn: Love is here - Starsailor

þriðjudagur, desember 07, 2004

Ljós dagsins!

(Nei Harpa þetta er ekki komment á þig, he he....úff) Búin að vera læra fyrir mannfræðiprófið sem er á morgun og það gengur allt í lagi, alltaf erfitt að fara í próf í nýjum skóla. En í þessum dimmu göngum sem eru próflestur fann ég algjör ljós:

MUCH ADO ABOUT NOTHING FYRIR 50 PENCE! ó já, eða um 65 krónur)

Bókasafnið var að selja spólur og þarna lá hún eins og ekkert væri. Harpa, við þurfum aldrei að leigja hana aftur í Myndsel. Með öllu réttu ætti verið búið að gefa okkur hana fyrir löngu svona miðað við að við erum einu viðskiptavinirnir sem hafa nokkurn tímann tekið hana. SNILLD! Reyndar svolítið sorglegt líka en nei nei.... ÉG Á MUCH ADO ABOUT NOTHING! Bjargaði alveg deginum skal ég ykkur segja.

ps. Munið þið að það er önnur manneskja líka að svitna yfir prófum akkúrat núna: Erla! Gangi þér vel og allir hinir muna að senda henni hugskeyti.

Tónninn: Dry your eyes - The Streets

Benedick: O, she misused me past the endurance of a block. She told me, not thinking I had been myself, that I was the Prince's jester, and that I was duller than a great thaw, huddling jest upon jest, with such impossible conveyance upon me, that I stood like a man at a mark, with a whole army shooting at me. She speaks poniards, and every word stabs. If her breath were as terrible as her terminations, there were no living near her, she would infect to the North star. So indeed all disquiet, horror, and perturbation follows her. - Much Ado About Nothing

mánudagur, desember 06, 2004

TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ HARPA!!!!
(Þetta ***** er handa þér.)
(nnaaahhhaaha og afmælisgjöfin er á leiðinni með mér, anda, klemma...)

sunnudagur, desember 05, 2004

Próf (og samkvæmishelgi)

Er það ekki best þegar hlutirnir eru óplanaðir? Virkaði svoleiðis þessa helgi, svo mikið er víst. Var búin að ákveða að læra dag og nótt en það endaði alls ekki svoleiðis. Fór á leikrit á föstudeginum sem var algjör snilld. Sá að það var hægt að blanda saman grískum harmleik og zombie bíómyndum, skil ekki enn hvernig þeir fóru að því. Mjög skemmtilegt í alla staði. Á laugardaginn vaknaði ég við símann (ætla ekki að segja hvenær, var ekki beint um morgunin þið skiljið) og var það ekki bara fyrrverandi skólafélagi frá Hong Kong að tilkynna mér að það væri partí hjá UWC liðinu á sunnudaginn. Fór í dag en var frekar stutt, gott að komast í samband samt.

Á laugardaginn var síðan aðalatriði helgarinnar: Jólaball Bedlam leikhússins! Troðið leikhús af fólki, hávær tónlist og flóandi drykkir. Verður það betra? Kom reyndar frekar seint en endaði síðan í leikhúspartíi annarsstaðar. Var hörkugaman... En núna er þetta búið að vísu og lærdómurinn bíður......vesen.....af hverju þurfa próf að vera til? Well, er bara í tveim þannig að ég ætti ekki að vera að kvarta og þetta verður allt saman búið að föstudaginn hvort sem er....og síðan bara heim í heiða dalinn, víkina...wotever.....